AKTUALNOŚCI

        W piątek „Mandarynki” i „Kokosy” uczestniczyły w zajęciach edukacyjnych z cyklu „Kodowanie na dywanie”. Dwie najstarsze grupy w trakcie pierwszego, integracyjnego spotkania opartego na nauce programowania: ćwiczyły logiczne myślenie, koncentrację, rozpoznawanie kierunków, tworzenie sekwencji, jak również umiejętność pokonywania trudności i zgodną współpracę w zespole. Wspólne poszukiwanie drogi do „uwięzionego” zajączka,  odczytywanie kolorowych kodów oraz łapanie przez kotka sprytnej myszki  sprawiły, że dzieci nie tylko wspaniale się bawiły ale przede wszystkim rozwijały kompetencje cyfrowe przydatne na każdym etapie ich rozwoju. Widząc wielkie zadowolenie i entuzjazm na twarzach naszych wychowanków, mamy zamiar w najbliższym czasie zorganizować kolejne zajęcia mające na celu przyswojenie nowej dawki wiedzy oraz rozwój nowych umiejętności!

          Wielkim zaskoczeniem dla nas okazało się  zdobycie aż DWÓCH PIERWSZYCH  MIEJSC przez Laurę J. i Martynkę K. z grupy „Mandarynki” w ogólnopolskim konkursie logopedyczno -  plastycznym pt. „Chrząszcz brzmi w trzcinie w Szczebrzeszynie – trudne wierszyki łamiące języki”, którego głównym organizatorem było Przedszkole Integracyjne nr 51 w Opolu. W/w konkurs polegał na wykonaniu pracy plastycznej do napisanego przez nauczyciela wiersza stymulującego rozwój poprawnej wymowy dziecka.

           02.04.2019r. obchodziliśmy w naszej grupie „Międzynarodowy Dzień Książki dla Dzieci”. Z tej okazji utrwaliliśmy wiadomości na temat znaczenia książek w życiu człowieka oraz przypomnieliśmy zasady właściwego z nich korzystania. Przy okazji dowiedzieliśmy się, jak powstaje książka. Zaciekawieni tym tematem, postanowiliśmy zabawić się w prawdziwych pisarzy oraz ilustratorów i stworzyć własną książkę pt. „Księżniczka Wiktoria”. Tuż po obiedzie z wielkim zapałem zabraliśmy się do pracy, a po podwieczorku mogliśmy już podziwiać nasze pierwsze dzieło, które wspólnie wyczarowaliśmy! Ileż radości sprawiło wszystkim, kiedy mama Tosi i Franka przeczytała nam bajkę, której byliśmy osobistymi autorami i ilustratorami. Duma i zadowolenie na twarzach każdej „Mandarynki” była największym dowodem na to, że każdy z nas poczuł się niezwykle wyjątkowo!