Porady i wskazówki

"Są dwa rodzaje wiedzy: kiedy posiadamy wiedzę w jakimś przedmiocie
lub wiemy, gdzie znaleźć potrzebne informacje."
                                                                                      - Samuel Johnson

----------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

 

 

 

Drodzy Rodzice!

Gorąco polecam artykuł do przeczytania o usprawnianiu motoryki małej dziecka. Świetne propozycje zabaw, które wpływają na rozwój dłoni u dziecka i polepszenie jego sprawności manualnych. 

Link do artykułu: https://www.jaskoweklimaty.pl/15-zajec-i-zabaw-usprawniajacych-rozwoj-dloni-i-motoryki-malej/ 

Udostępniła: Paulina Jabłońska

 

Drodzy Rodzice!

Ogólnopolska infolinia dla dzieci i młodzieży oraz ich opiekunów POMAGAMY (800 800 605) od 1 listopada br. zastąpiona będzie telefonem zaufania Rzecznika Praw Dziecka. Nowy bezpłatny numer, pod którym dzieci i młodzież będą mogły otrzymać wsparcie psychologiczne, to 800 12 12 12. Telefon i czat internetowy będą czynne całą dobę, siedem dni w tygodniu. 

 


                                                udostępniła: Anna Stopczyk

----------------------------------------------------------------------------------------------------------

Wyprawki dla małych Czytelników Książnicy Podlaskiej, czyli kolejna edycja akcji

„Mała książka - wielki człowiek”

Trwa kolejna edycja projektu, skierowanego do dzieci w wieku przedszkolnym (3-6 lat)  i ich rodziców, a realizowanego w ramach ogólnopolskiej kampanii „Mała książka – wielki człowiek” przez Instytut Książki, przy wsparciu Ministerstwa Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu.

Każde dziecko, które rodzice zapiszą do biblioteki lub już to zrobili, otrzyma Wyprawkę Czytelniczą, a w niej książkę pt. Pierwsze czytanki dla…, poradnik dla rodziców oraz Kartę Małego Czytelnika. Za każdą wizytę w bibliotece, zakończoną wypożyczeniem książki, Mały Czytelnik otrzyma naklejkę, a po zebraniu dziesięciu, zostanie uhonorowany imiennym dyplomem, który będzie potwierdzeniem jego czytelniczych zainteresowań.

Dzieci wraz z rodzicami zapraszamy do wszystkich filii Książnicy Podlaskiej (oprócz Filii nr 10 i 14) na terenie miasta Białystok. Na dzieci czeka 500 wyprawek.

Akcja potrwa do wyczerpania zapasów.

 

-- 
Z poważaniem
Justyna Sawczuk
starszy specjalista ds. promocji
Dział Promocji i Wydawnictw
Książnica Podlaska
im. Łukasza Górnickiego w Białymstoku

 
Informujemy, że zgodnie z art. 13 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych klauzulę informacyjną RODO możecie Państwo przeczytać pod adresem:
http://ksiaznicapodlaska.pl/o-nas/polityka-prywatnosci/kontakt-z-ksiaznica-podlaska/ 

 
tel. 85 676 72 41
kom. 500 002 166
www.ksiaznicapodlaska.pl [1]
justyna.sawczuk@ksiaznicapodlaska.pl

                                                            udostępniła: Anna Stopczyk

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ZAPROSZENIE NA WYKŁAD ONLINE DLA RODZICÓW
"NIE KRZYCZĘ"

 

Białostocka Akademia Rodziny zaprasza na wykład online dla rodziców
 „Nie krzyczę”, który odbędzie się 4 listopada 2021 r. o godz. 17:00.

Czy potrafisz rozpoznać i nazwać swoje emocje?

  • W jaki sposób wyrażasz swoje emocje wobec dziecka?
  • Czy zdarza Ci się krzyczeć na dziecko?
  • Czy zdarza Ci się obrażać na dziecko?

Jeśli nurtują Cię takie lub podobne zagadnienia dotyczące budowania relacji z dzieckiem, a rodzicielstwo traktujesz jako osobistą szansę na przemianę ku dojrzałości zapraszamy na wykład „Nie krzyczę”.

Na wykładzie podjęte zostaną zagadnienia:

  • rozpoznawania i nazywania swoich emocji
  • radzenia sobie z nimi w konstruktywny sposób
  • podstaw prawidłowej komunikacji opartej na szacunku i akceptacji
  • skutecznych metod konfrontacji z trudnymi emocjami swoich dzieci i bliskich.

Wykład skierowany jest do osób dorosłych, szczególnie do rodziców przeżywających trudne emocje.

Wykład poprowadzi psycholog p. Joanna Dejko.

Osoby chętne proszone są o zapisanie się poprzez formularz rejestracyjny.

Każdy z zapisanych uczestników otrzyma link do wykładu na platformie.

Więcej informacji w linku: http://rodzina.bialystok.pl/aktualnosci/1037/wyklad-online-dla-rodzicow-nie-krzycze

Serdecznie zachęcamy do udziału!

Udostępniła: Paulina Jabłońska

 

 

Zapraszam do zapoznania się z artykułem "25 zasad bezpiecznych wakacji"

<<<25 zasad bezpiecznych wakacji>>>

Udostępniła: Magdalena Łuckiewicz


Udostępniła: Magdalena Łuckiewicz

 


Udostępniła: Magdalena Łuckiewicz


Nauka języka - wskazówki praktyczne

  • Małym dzieciom dużo łatwiej jest nauczyć się angielskiego, jeżeli zapewni im się właściwy rodzaj ćwiczeń i zabaw językowych, podczas których będą miały wsparcie dorosłego.
  • Małe dzieci potrzebują uczyć się bezpiecznie i wiedzieć, że są konktrene powody, dla których używa się języka angielskiego.
  • Ćwiczenia muszą być powiązane z już znanymi dzieciom interesującymi elementami życia codziennego, np. czytanie i oglądanie angielskich książeczek z obrazkami, mówienie rymowanek po angielsku,
  • Ćwiczenia są na bieżąco komentowane przez dorołego, który opowiada, co się właśnie dzieje, i uzupełniane dialogami.
  • Zajęcia z angielskiego są zabawne i ciekawe oraz koncetrują się wokół pojęć, które dzieci już rozumieją w swym ojczystym języku. W ten sposób dzieci nie uczą się dwóch rzeczy na raz - nowego pojęcia i nowego języka - ale po prostu uczą się angielskiego, by rozmawiać o czymś, co już znają.
  • Gdy tylko to możliwe, korzysta się z różnych rekwizytów, gdyż pomaga to w zrozumieniu i wzbudza ogólne zainteresowanie.

 

Rodzicielskie wsparcie

Dzieci muszą czuć, że robią postępy. Potrzebują ciągłej zachęty, a także pochwał, gdy zrobią coś dobrze, ponieważ każdy sukces motywuje. Rodzice mają idealne warunki, by motywować swe dzieci, a tym samym pomagać im w nauce, nawet, jeśli sami znają angielski tylko w stopniu podstawowym i w praktyce uczą się razem ze swymi dziećmi.

Wspólnie ucząc się języka rodzice nie tylko sprawiają, że angielski i ćwiczenia językowe stają się częścią życia rodzinnego, ale mogą także wpływać na to, jak ich dzieci będą podchodzić do nauki języków i do innych kultur w ogóle. Obecnie wiemy, że większość poglądów utrzymujących się przez całe życie formuje się zanim człowiek ukończył 8-9 lat.

 

Udostępniła: Magdalena Mielech


Rozśpiewane przedszkoleudostępniła: Monika Lulewicz


 

 

 

 

Słów kilka o autyzmie

Przedszkolaki z naszego przedszkola w ostatnim czasie przyłączyły się do kacji ,,Niebieskie Motyle 2021''. Z tej okazji przesyłamy garść informacji o autyzmie.

Czym jest autyzm? Autyzm – to głębokie całościowe zaburzenie rozwojowe pojawiające się przed 30 miesiącem życia obejmujące wszystkie sfery rozwoju i życia dziecka. Skąd się bierze autyzm? Etiologia zaburzeń Próby jednoznacznego wyjaśnienia przyczyn autyzmu nie powiodły się. Ponieważ autyzm nie jest jednolitą chorobą, a zróżnicowanym zaburzeniem, które może być wywołane przez wiele czynników. Przyczyn powstawania tego zaburzenia należy dopatrywać się w predyspozycjach biologicznych (genetycznych) oraz czynnikach środowiskowych (np. czynniki okołoporodowe, biochemiczne, zakaźne).

Jakie są objawy autyzmu? Objawy charakterystyczne dla dzieci z zaburzeniami autystycznego spektrum dotyczą trzech sfer rozwojowych:

- umiejętności społecznych,

- komunikowania się z otoczeniem

- sztywnych wzorców zachowań.

Rodzicu nie daj się zwieść !

Jeśli u twojego dziecka obserwujesz wymienione poniżej objawy to twój niepokój jest absolutnie uzasadniony.

 nie reaguje na swoje imię mimo, że słyszy dźwięki płynące z otoczenia,

 reaguje negatywistycznie na potrzebę podporządkowania się,

 odmawia współpracy, nie wykonuje poleceń, prezentuje zachowania negatywistyczne (reaguje piskiem, krzykiem, agresją, ucieczką),

 nie przynosi ci zabawek, nie pokazuje paluszkiem na to co go interesuje

oraz nie jest zainteresowane tym co ty mu pokazujesz,

 nie wykonuje gestów typu: „nie wiem”, „tak”, „nie” (kiwanie i kręcenie główką),

 nie naśladuje żadnego z rodziców oraz osób z najbliższego mu otoczenia (nie pokazuje np. jak mama prasuje, gotuje zupę, lula dzidzię, tata jeździ samochodem),

 nie jest zainteresowane wspólną zabawą w „a kuku” (chowaniem się) ani żadne zabawy paluszkowe np.” idzie rak nieborak”, „tu sroczka kaszkę ważyła”,

 preferuje zabawy w samotności polegające głównie na segregowaniu i układaniu zabawek w ściśle określonym porządku,

 nie bawi się w zabawy na niby (np. udaje, że karmi misia, lula lalę),

 jest mu obojętne, gdy bliska mu osoba jest smutna, płacze sam również nie domaga się ukojenia ( nie przychodzi się pożalić gdy jemu stanie się coś złego), podobnie nie dzieli radości z bliską mu osobą,

 wykonuje dziwne ruchy, które wielokrotnie powtarza (przykładowo macha rączkami, kręci się w kółko, macha sznureczkami),

 prezentuje specyficzne zainteresowania, np. fascynację liczbami, mechanizmami wprawionymi w ruch wirowy, sprzęty elektroniczne,

 potrafi długo bawić się ten sam wybrany przez siebie sposób, a gdy ktoś

tylko spróbuje włączyć się do jego zabawy i coś w niej zmienić sposób przez najczęściej z niej rezygnuje, odchodzi - bierze inną zabawkę lub

reaguje negatywistycznie ( np. pisk, agresja),

 nie potrafi mówić lub jego mowa nie służy do komunikowania się z innymi,

 spożywa tylko wybrane przez siebie pokarmy, a jego dieta jest uboga (wybiórcze jedzenie).

Udostępniła: Magdalena Mielech

 

 

 
Wyręczanie dziecka

Twoja pociecha chce sama nalać sobie soku do szklanki? A może woli samodzielnie ubrać skarpetki i spodnie? Super! Ale czy nie zdarzają się Wam takie sytuacje, gdy wiesz, że będzie łatwiej, gdy Ty to zrobisz, bo będzie “szybciej i nie będzie trzeba poprawiać”? To taki naturalny odruch rodzica, gdy w porannym natłoku śpieszy się do pracy, a musi jeszcze po drodze odwieźć jedno dziecko do przedszkola, drugie do szkoły i jeszcze zdążyć na 9 do pracy. I ja to rozumiem.

Ale czy na pewno warto odbierać dziecku możliwość zrobienia tego samemu kosztem kilku minut? Pobudka 10 minut wcześniej może uratować Wasz poranek przed spóźnieniem, a córcia zyska czas na ubranie się zupełnie sama.

Fakty są takie, że każde dziecko ma naturalną potrzebę bycia samodzielnym. Gdy im się na to pozwala, to odczuwają ogromną dumę i są po prostu szczęśliwe. Wpływa to na ich poczucie własnej wartości i pewność siebie. Jeśli jednak za każdym razem będziesz wyręczać swoją pociechę, to nie tylko odbierzesz jej całą frajdę z robienia czegoś samemu, ale przede wszystkim zabierzesz jej samodzielność i wiarę we własne możliwości.

 

Udostępniła: Magdalena Mielech

 

Kochani,

zajrzyjcie, obejrzyjcie, warto!! :)

A.Kuba

 

Udostępniła: Paulina Jabłońska

 

Szanowni Państwo,

 przekazuję  informacje / link poniżej /  Pana Krzysztofa Marka Karpieszuka Sekretarza Miasta Białegostoku
na temat Narodowego Spisu Powszechnego 2021,

 

<<<Narodowy Spis Powszechny Ludności i Mieszkań 2021.pdf

                                                                                                                                                                                            udostępniła: Anna Stopczyk


Misie | Przedszkole Gostyń

udostępniła: Monika Lulewicz

 

udostepnila: Anna Kuba

 

Kochani,

zachęcam Was gorąco do zapoznania się z filmikami p. neurologopedy Katarzyny Matyasik!

P. Katarzyna w fantastyczny, przystępny ale i prosty sposób pomoże rozwiązać wszystkie 

trapiące Was pytania :)

https://www.youtube.com/channel/UCAQtxFUsN1qvPNIJ6X5Zpxg/videos

pozdrawiam

A. Kuba

 

Jak wychować świadome ekologicznie dziecko?

Serdecznie zapraszam do zapoznania się z artykułem dotyczącym domowej edukacji ekologicznej.

Jak wychować świadome ekologicznie dziecko? 

Udostępniła: Paulina Laszuk

Szanowni Państwo,

Centrum Rozwoju Lokalnego wspólnie z psycholog Beatą Liwowską serdecznie zapraszają do obejrzenia najnowszego filmu edukacyjnego dla rodziców pn. "Rozwój dziecka". Film powstał w ramach cyklu "CRL uczy rodziców". 

Link do filmu: https://youtu.be/Eao2j4IoKPg
Wszystkie filmy z cyklu "CRL uczy rodziców" dostępne są na stronie: wspierajmarzenia.pl
 
Udostępniła: Anna Stopczyk

 

                       Udostępniła: Paulina Laszuk

Drodzy rodzice!

Wielkimi krokami zbliżają się Święta Wielkanocne. W ten pełen przygotowań czas włączajcie swoje pociechy! Jest to idealna okazja, aby wspierać prawidłowy rozwój swojego dziecka, a w szczególności jego pracy rąk. Nawet niewielkie czynności przygotowują dziecko do pełnienia obowiązków. Poniżej znajdziecie kilka pomysłów na to, jak zaangażować dziecko do pomocy:

 

Udostępniła: Paulina Laszuk

RODZICU PAMIĘTAJ!!!

Udostępniła: Paulina Jabłońska

Udostępniła: Paulina Mażewska

  Udostępniła: Paulina Mażewska

Udostępniła: Julia Niedźwiecka

                                                                                                                                      Udostępniła: Paulina Mażewska

Pokonanie pandemii koronawirusa to obecnie jedno z najważniejszych wyzwań.
Dlatego zapraszamy do przeczytania informacji na temat kampanii #SzczepimySię

<<<https://www.gov.pl/web/szczepimysie

Udostępniła: Monika Lulewicz


Konsekwencja - moje drugie imię

Zapraszam do zapoznania się z artykułem, który ukazał się na portalu WychowaniePrzedszkolne.pl

<<<Konsekwencja - moje drugie imię>>>

Udostępniła: Magdalena Łuckiewicz


 

Jak podczas zabaw rozwijać u dzieci skupienie uwagi? 

Kochani... Cała edukacja przedszkolna zmierza do "zaopatrzenia" dzieci w konkretne zdolności i umiejętności, które ułatwią im pozytywny start w szkole. Szereg tych umiejętności zawarty jest m.in. w Podstawie Programowej Wychowania Przedszkolnego. Ja poniżej pragnę zaprezentować Państwu proste sposoby na rozwijanie umiejętności skupienia uwagi. Jest to niezwykle istotne, bowiem dziecko praktycznie w każdym środowisku, w którym przebywa, powinno wiedzieć, czego oczekuje od niego otoczenie. 

Codziennie obcujemy z innymi ludźmi, wymieniamy komunikaty. To ważne, by dziecko wiedziało, co mówi do niego rodzic, o co prosi. By słyszało, jaki plan na zabawę mają rówieśnicy. Aż w końcu, by było gotowe do dłuższego skupienia, by usłyszeć co mówi do niego nauczyciel, zapamiętać i wykonać. A polecenia nieraz są złożone! Jak więc w prosty sposób, w toku codziennych zajęć, stymulować skupienie uwagi? Proponuję poniższe zabawy :) 

  • rodzice wymyślają  3-4 krótkie dźwięki i przypisują im (najlepiej wspólnie z dzieckiem) konkretne czynności, które dziecko ma wykonać: np. STUK (uderzenie płaską dłonią o kolana), PUK (pukanie kostkami palców o blat), BUM (uderzenie pięścią o kolana), TUP (uderzenie stopą  o podłoże); zadaniem dziecka jest zapamiętanie czynności odpowiadającej konkretnemu sygnałowi słownemu i właściwe na niego zareagowanie; rodzic "wydaje" konkretne polecenia- dziecko reaguje; np. STUK-STUK-TUP-PUK; 
  • rodzic i dziecko stoją naprzeciwko siebie w parach; w zabawie tej dotykamy części ciała swojego, ale również partnera wydając polecenia, np. "mój nos" (każdy dotyka swojego nosa), "twój brzuch" (dotykamy brzucha partnera); itd. 
  • rodzic wybiera 3 przedmioty znajdujące się w domu, które coś łączy (ważne by ten element wspólny nie był oczywisty!), a następnie prosi dziecko by odkryło kod, którym kierował się rodzic np. książka edukacyjna, komputer, film przyrodniczy- jako źródła wiedzy, dzieci powiedzą "bo możemy z tego uzyskać informacje";  szmatka-płyn do mycia-wiadro- "bo służy do sprzątania"; ananas-auto-akwarium- "bo te rzeczy zaczynają się na a"; my w przedszkolu bawimy się w ten sposób wybierając 3-4 osoby, które coś łączy (element stroju, wspólne inicjały, upodobania, zajęcia dodatkowe na które dzieci chodzą...); fajnie można tu również wykorzystać materiał niewidoczny (słowa)- podajemy dzieciom zestaw 3-4 słów; parę z nich coś łączy, jeden nie pasuje- należy odkryć ten niepasujący, np. "ananas-banan-mango-jabłko" (jabłko-bo nie jest egzotyczne); "bałwan-lód-czajnik-śnieżka" (czajnik, nie jest zimny); 
  • w tej zabawie może wziąć udział cała rodzina: siadamy w kole, odliczamy RAZ-2-3, RAZ-2-3, równocześnie podając piłkę osobie obok (podajemy piłkę jedynie na "raz");
  • również w kole możemy podawać sobie mały dzwonek, by nie zadzwonił :)
  • "popatrz i narysuj takie samo"- rodzic rysuje jakiś obrazek (na początku łatwy, nie zawierający zbyt dużo szczegółów), pokazuje przez chwilę ilustrację dziecku. Zadaniem dziecka jest zapamiętanie rysunku i jego odtworzenie z pamięci;
  • "o którym obrazku mówię?"- rodzic może wydrukować lub narysować parę podobnych do siebie obrazków; zaczyna o nich opowiadać. Zadaniem dziecka jest odkrycie, o którym obrazku mówi rodzic (na początek podajemy jak najwięcej szczegółów wspólnych dla wszystkich obrazków, by dziecko musiało się trochę natrudzić);
  • "narysuj to, co usłyszałeś"- bardzo wdzięczna zabawa z wykorzystaniem dźwięków przyrody, urządzeń, ale również muzyki klasycznej; puszczamy dziecku dźwięk- zadaniem dziecka jest jego rozpoznanie i narysowanie. Bardzo fajnie  rozwija się tu również wyobraźnia, szczególnie przy fragmentach muzyki klasycznej czy relaksacyjnej- jednej osobie smutny dźwięk skojarzy się z ciemnym lasem, innemu z płaczem, jeszcze innemu ze zgubieniem ulubionego misia...; 
  • "architekt i rysownik"- jedna osoba jest architektem (rządzi, decyduje), druga- rysownikiem. Architekt ma wizję projektu, więc wydaje polecenia rysownikowi co i jak, w jakim miejscu ma narysować;
  • "Byłem w sklepie i widziałem..."- każdy uczestnik zabawy zaczyna swoją wypowiedź od zdania "byłem w sklepie i widziałem..." i mówi co, np. "dużo wózków"; kolejna osoba wypowiada zdanie uzupełnione przez poprzednika i dodaje swój pomysł, np. "byłem w sklepie i widziałem dużo wózków i panią w dużych okularach..." itd itd. Fajnie w tej zabawie dołączyć jakieś śmieszne gesty ilustrujące to, co się widziało; zabawę można modyfikować, nie musi być tylko sklep ("byłem w ZOO... byłem na podwórku....");
  • "Wstają i tańczą...."- wesoła rodzinna zabawa, w której wykazujemy się wiedzą na temat członków rodziny, ale również dowiadujemy się o nich nowych rzeczy :) zabawę prowadzi jedna osoba, która jest również uczestnikiem. Prowadzący mówi "wstają i tańczą wszyscy, którzy.... np. lubią mleko, się dziś wyspali, kochają książki, jedli dziś płatki, mają dziś dobry humor... itd);
  • "Rysujemy wg poleceń"- wszyscy uczestnicy mają kartki i ołówki; prowadzący wydaje polecenie gdzie i co należy narysować- uczestnicy bez patrzenia w kartki innych, słuchając poleceń, rysują- sprawdzamy twórczość :)
  • przed dzieckiem kładziemy parę kartek, na których umieszczone są różne proste wzory (np. słonko, dom, kwiat), rysujemy wybrany wzór na plecach dziecka- jego zadaniem jest wskazanie, który obrazek namalowano na jego plecach;
  • do tej zabawy potrzebne są co najmniej 3 osoby; najlepiej jak rodzic i dziecko stoją w parze naprzeciw siebie a drugi rodzic jest prowadzącym (przynajmniej na początku); osoby w parze patrzą na siebie bardzo dokładnie, zapamiętują szczegóły swojego wyglądu a następnie odwracają się do siebie plecami; prowadzący zadaje osobom w parze naprzemiennie pytania (od łatwych do trudnych), np. "jakiego koloru miał spodnie tata? jaką ozdobę miała na głowie córka?";
  • rodzic i dziecko stoją naprzeciwko siebie w parze; wykonują polecenia prowadzącego "trzymaj"- łapią się za ręce, "puść"- puszczają; polecenia wydawane są coraz szybciej :)
  • "Przyjrzyj się uważnie i znajdź coś, co...."- rodzic określa parę cech wybranej przez siebie rzeczy w domu, zadaniem dziecka jest jej odnalezienie;
  • w tej zabawie może brać udział cała rodzina- "Piłka w prawo-piłka w lewo"; uczestnicy siedzą w kole, jedna osoba prowadzi (również może grać). Uczestnicy podają sobie piłkę wg słów prowadzącego, np. "piłka w prawo, piłka w prawo, piłka w lewo, piłka w prawo..." itd;
  • "szybko, szybko"- prowadzący "rzuca" kategorię i wskazuje osobę, która ma udzielić odpowiedzi, np. "zwierzę"- kot, "ryba"- karp, itd. Zabawę można modyfikować, np. "3 oznaki wiosny"- ....., "5 rzeczy na k".....;
  • "Co się przyśniło tacie?"- prowadzący ma w dłoniach dużą kopertę, a w niej obrazki; wolno je wyciąga, a uczestnicy jak najszybciej muszą odgadnąć co na nich jest;

 

UWAGA!! Żeby było wesoło, rodzinnie, ciepło i fajnie- ZMIENIAMY PROWADZĄCYCH :) nie tylko rodzic ćwiczy u dziecka skupienie uwagi, ale też przekazuje pałeczkę rządzącego w ręce dziecka :) 

                                                                                                                                            Miłej zabawy :)

                                                                                                                                            Anna Kuba, Paulina Laszuk 


 

Bezpieczeństwo podczas zabaw na śniegu

Udostępniła: Monika Lulewicz


                Jaką rolę w życiu rodziny pełnią dziadkowie? | eDziadkowie.pl

                    Rola dziadków w życiu dziecka

Dziadkowie pod wieloma względami są wyjątkowi i nikt (rodzice, wujostwo czy rodzeństwo) nie jest w stanie ich zastąpić. To oni mają największe doświadczenie i jak nikt znają życie, dzięki czemu są cierpliwi, wyrozumiali i łagodni. Mają niepisane prawo do rozpieszczania wnuków, z którego chętnie korzystają. Spełniają więc zachcianki wnuków, przynoszą prezenty, nie krzyczą, ani nie gniewają się jak zdarza się to rodzicom. Mimo wszystko nie jest to łatwa rola i wymaga ogromnego wyczucia sytuacji.
 
Starsze pokolenie jest dla dzieci niczym skarbnica wiedzy o życiu i relacjach międzyludzkich. Babcia i dziadek, którzy wykorzystują swoje doświadczenie i refleksje z własnych przeżyć oraz mają świadomość popełnionych przez siebie błędów wychowawczych, mają predyspozycje do tego, by stać się swego rodzaju nauczycielem świata. Mają wszelkie podstawy do tego, by nauczać swe wnuki dostrzegania potrzeb innych ludzi, szacunku czy tolerancji. Wskazując na wartości, które przez pryzmat własnego życia postrzegają jako cenne, dziadkowie kształtują postawę moralną młodego pokolenia.
 
Dziadkowie stanowią dla wnuków swoisty łącznik z przeszłością. Przekazują fakty z historii rodziny, opowiadają jakim dzieckiem była mama lub tato, jak powstała „nasza” rodzina. Opowiadają też o historii narodu – nasi dziadkowie opowiadali nam o wojnie, dziadkowie naszych dzieci opowiadają o komunizmie (o czym my będziemy opowiadać?). Zarówno historia rodziny, jak i ta powszechna stawiają dziecko w obliczu zupełnie innego świata, którego ono nigdy nie poznało, a w którym żyli jego najbliżsi. To z kolei stanowi wstęp do nauki o tradycji, patriotyzmie, tożsamości, ale i starości i śmierci. Opowieści dziadka lub babci poszerzają dziecięce 
poczucie czasu o przeszłość, która w pośredni sposób dotyczy malucha, a więc może być dla niego bardzo interesująca.
 
Łączenie przyjemnego z pożytecznym to kolejny temat, w którym dziadkowie przodują. Zważywszy na fakt, że zwykle mają czas (bo nie wracają z pracy tak późno jak rodzice) stają się niezastąpionymi towarzyszami zabaw. Począwszy od wielokrotnego powtarzania tej samej historii na dobranoc (dzieci przecież uwielbiają słuchać tego co znają i lubią, nawet jeśli to już 20. raz w tym tygodniu), poprzez wspólne pieczenie ciastek, aż po uprawianie 
ogródka – dziadkowie mogą zapewnić wnukom całe mnóstwo atrakcji. Do listy wspólnych aktywności można z powodzeniem dopisać: robótki ręczne, własnoręczne wykonywanie zabawek (zarówno szycie lalek, jak i robienie ludzików z kasztanów), budowa domku dla ptaków, robienie ozdób na choinkę, nauka gry w karty, wycieczka do muzeum , zakładanie kolekcji, oglądanie albumów ze zdjęciami rodzinnymi,…
 
Umiejętność słuchania jest dość trudną sztuką, dlatego nie dziwi fakt, że wielu ludzi opanowuje ją dopiero na starość. To dowód na to, że większość babć i dziadków to bardzo dobrzy słuchacze, a słuchać mogą o wszystkim: o smutkach, radościach, wątpliwościach, porażkach i nadziejach. Teoretycznie można o tym wszystkim opowiedzieć komukolwiek, np. rodzicom, ale oni mogą zacząć komentować lub nawet oceniać usłyszane historie. Do kolegów nie zawsze można się zwrócić, bo najczęściej człowiek zostaje wyśmiany lub zlekceważony. Jeśli jednak młody człowiek decyduje się zwierzyć dziadkom, zwykle nie żałuje swej decyzji. Mają oni bowiem talent do słuchania, ale i są otwarci, szczerzy i chętni, by udzielić rady lub pomocy.
 
Nie można zapomnieć, że dziadkowie (często tylko oni) stanowią pewne magiczne spoiwo całej rodziny. To zwykle u nich organizuje się święta i uroczystości, na których obecni są wszyscy wujkowie, ciotki, kuzynostwo i inni członkowie familii. Babcia i dziadek mają kontakt z każdym i cieszą się obecnością wszystkich i każdego z osobna. Potrafią bez wysiłku stworzyć prawdziwie rodzinną atmosferę, za co są cenieni i szanowani.

Udostępniła: Magdalena Mielech i Katarzyna Walińska

        Jak ważne jest wspólne głośne czytanie?

W dobie ciągłego rozwoju masmediów (telewizja, prasa, Internet) książka wydaje się czymś bardzo nieatrakcyjnym. Trzeba się trochę natrudzić aby po nią sięgnąć (biblioteki, księgarnie), zajmuje czas (trzeba trochę poszukać, by znaleźć potrzebne informacje), jest nieciekawa wizualnie (więcej ma tekstu niż obrazków-zazwyczaj). Trzeba zdać sobie sprawę z tego, że głośne czytanie jest proste i dzieci je uwielbiają! Nie potrzeba specjalnych nakładów finansowych, by czytać dzieciom. Nie trzeba także mieć żadnych tytułów naukowych , by czytać dzieciom. Bliski kontakt rodzica z dzieckiem w czasie spędzenia tych paru minut przy czytaniu jest bezcenny. Dziecko czuje się kochane, bezpieczne, pożytecznie spędza czas z mamą, tatą i co najważniejsze – czuje sie ważne. Trzymane jest w ramionach, siedzi na kolanach, czy na dywanie z rodzicem, który całą swoją uwagę skupia właśnie na nim. Wysila się , stymuluje odpowiednio glos, robi dziwne miny, by było zadowolone. To tez jest bardzo ważny element bliskiego kontaktu z dzieckiem.
Korzyści płynące z głośnego czytania dzieciom książkę są wielkie. Trzeba zaznaczyć, że zalety przemawiające za głośnym czytaniem są dużo bardziej znaczące i procentują na wiele lat niż oglądnie telewizji czy granie na komputerze, z czego nie zawsze zdajemy sobie sprawę.

Zalety głośnego czytania:

– Stymuluje rozwój mózgu,
– Wzbogaca słownictwo,
– Dziecko podejmuje wypowiedzi wielozdaniowe,
– Rozwija język i wyobraźnię,
– Uczy myślenia,
– Pomaga w zrozumieniu ludzi, świata i siebie,
– Przynosi ogromną wiedzę ogólną i wzbogaca słownictwo,
– Buduje i umacnia więzi pomiędzy rodzicami i dzieckiem,
– Zapewnia emocjonalny rozwój dziecka,
– Rozwija wrażliwość i empatię,
– Kształtuje nawyk czytania i zdobywania wiedzy na całe życie,
– Pomaga w wychowaniu dziecka,
– Uczy wartości moralnych,
– Wpływa na zmianę negatywnych postaw na pozytywne,
– Uczy nieagresywnych sposobów rozwiązywania problemów i konfliktów,
– Ułatwia samodzielne czytanie, daje podwaliny pod sukces w mówieniu i pisaniu
– Głośne czytanie dziecku od najmłodszych lat ułatwia samodzielne czytanie, daje podwaliny pod sukces w edukacji szkolnej, (dzieciom, którym czyta się głośno już od najmłodszych lat, łatwiej przychodzi nauka, także w szkole),
– Rozbudza zainteresowania,
– Tworzy skojarzenie czytania z przyjemnością i poczuciem bezpieczeństwa,
– Buduje samouznanie – dziecko czuje się ważne, kochane i coraz bardziej kompetentne,
– Chroni przed uzależnieniem od telewizji i absorbowaniem z niej antywartości,
– Jest najlepszą inwestycją w pomyślną przyszłość dziecka.

Udostępniła: Magdalena Mielech i Katarzyna Walińska

Rozwój mowy dziecka: od niemowlaka do trzylatka - Mjakmama.pl

Jak od najmłodszych lat wspierać rozwój mowy dziecka?

 

Kochani,

każdy z nas, Rodziców, marzy, by jego dziecko pięknie się wypowiadało. Komunikacja z otoczeniem jest niezbędna do życia. Funkcjonując w społeczeństwie, nie da się wyeliminować porozumiewania się z innymi osobami. Zatem, już u dzieci w wieku przedszkolnym umiejętność właściwego komunikowania się ma znaczenie i wpływa na ich adaptację w społecznej przestrzeni. Co więc muszą umieć dzieci? 

Nasze umiejętności komunikacyjne to przede wszystkim umiejętność mówienia, słuchania i komunikaty niewerbalne (mowa ciała). 

Kochani, umiejętność mówienia dzieci rozpoczyna się bardzo wcześnie, i trwa praktycznie przez całe życie. Największy jej rozwój przypada na wiek przedszkolny, kiedy dziecko poszerza swój słownik czynny i bierny. Sprzyja temu jego wrodzona ciekawość. Spójrzcie: 

Etapy prawidłowego rozwoju mowy dziecka – PrimoPsyche

Dzieci pod koniec 5 roku życia władają już ogromną ilością słów, budują zdania złożone, poprawne pod względem gramatycznym, chętnie się wypowiadają. No właśnie, a jeśli nie? Co zrobić, by wspomóc dziecko w rozwoju umiejętności wypowiadania się? 

Rozmawiajmy z naszym dzieckiem jak najczęściej- niech mówi, mówi i mówi. I Wy mówcie do niego. W każdej sytuacji. Od najmłodszych lat nazywajcie przedmioty, kolory, zaobserwowane fakty ("Zobacz kochanie, teraz weźmiemy czerwoną paprykę i 3 ogórki"). Mówcie poprawnie, nie zdrabniajcie, nawet gdy dziecko jest małe-dziecko szybko się do tego przyzwyczaja. Zresztą, tak się nie komunikujemy w realnym świecie ("mamusia da teraz swojemu kociaczkowi kanapeczkę i pićku"). O ile dziecko jest małe i zdrabniamy tak ciutkę, w ramach rozsądku, jest to jeszcze "do przeżycia", ale takie zdrobnienia w stosunku do dziecka 4-5-letniego pozwala mu myśleć, że w dalszym ciągu jest takim maluszkiem, a nie ciągle rosnącym przedszkolakiem. Nazywajmy rzeczy po imieniu, używając właściwych form. Może na początku dziecku będzie trudno wymówić pewne słowa poprawnie, ale znaczenie słowa zostanie zakodowane. "Spieszczanie" utrudnia również komunikację z otoczeniem, ponieważ Wasz wewnętrznie wypracowany język wcale nie musi być rozumiany przez innych. Unikajmy również pytań zamkniętych, bowiem one nie zachęcają do budowania dłuższych wypowiedzi (zamiast "jadłeś obiad w przedszkolu?-tak/ nie; zapytajmy "opowiedz mi proszę co dziś jadłeś / co ci najbardziej smakowało"). Polecam codzienne czytanie, od najmłodszych lat. Dzieci świetnie kształtują wtedy skupienie uwagi, rozwijają wyobraźnie, poznają nowe słowa, zwroty. Jest to również sytuacja, w której możemy wymienić poglądy, opowiedzieć co mi się w bajce najbardziej podobało, uzasadnić swoje zdanie. Bawcie się wspólnie. To beztroski czas, w którym swobodnie się rozmawia, śmieje, żartuje, woła, wymyśla rymowanki, śpiewa piosenki. A więc rozwija w zabawie to, co się rozwijać chce :) 

Słuchanie jest równie ważne jak mówienie: dziecko musi się bowiem skoncentrować na tym, co się do niego mówi, zrozumieć usłyszaną treść oraz na nią zareagować (słownie bądź poprzez zachowanie). Pamiętajmy, że komunikaty do dziecka powinny być krótkie i konkretne, z zachowaniem kontaktu wzrokowego. Poproście, by dziecko powtórzyło o co go poproszono. I pamiętajcie- gdy dziecko mówi do Was obowiązują te same zasady: słuchanie, skupienie, zainteresowanie słowami dziecka, oderwanie od własnych zajęć! 

Mowa ciała jest niezwykle ważna, stanowi ogromną część komunikacji. Dziecko powinno więc również nią operować, a także wiedzieć, co oznacza mowa ciała innych. Pomogą tu zabawy parateatralne, np. w pokazywanie radości, smutku, złości (mimiką, postawą ciała, gestem, ruchem). Dziecko uczy się obserwując, weźcie więc rodzice aktywny udział w takich zabawach. Wy jesteście dla Waszych dzieci najlepszymi nauczycielami, pokażcie (nawet przejaskrawione) emocje, niech dzieci widzą, obserwują. A potem niech opowiedzą, jak zachowywała się mama, co pokazywała, co robiły jej ręce, jak wyglądała twarz... 

Jeśli dziecko opanuje różne formy komunikacji, nauczy się słuchać i rozumieć mowę ciała, dużo łatwiej będzie mu odnaleźć się w kontakcie z drugim człowiekiem.

Udostępniła: Anna Kuba


Kochani,

już tylko parę dni zostało do końca starego roku. Oby Nowy był dużo lepszy i po prostu zwyczajny :)

W dobie braku dostępu do kin i teatrów podrzucam Państwu linki do bajek czytanych przez aktorów
Białostockiego Teatru Lalek-p. Marty Guśniowskiej oraz p. Krzysztofa Bitdorfa.

Miłego słuchania! :)

Czytanie w BTLonline: Gniadolf, ostatni renifer. - czytanie sztuki Marty Guśniowskiej - YouTube

"Paluszek" - czytają Marta Guśniowska i Krzysztof Bitdorf - YouTube

ŚPIĄCA KRÓLEWNA. Czytanie Bajek: Marta Guśniowska i Krzysztof Bitdorf, odsłona 2. - YouTube

"Kot w butach" - czytają Marta Guśniowska i Krzysztof Bitdorf - YouTube

Marta Guśniowska i Krzysztof Bitdorf czytają baśń "Król Drozdobrody" - YouTube

                                                                                                             

                                                                                                             Udostępniła: Anna Kuba


POWIEDZ STOP HEJTOWI

W ramach realizacji Programu ograniczania przestępczości i aspołecznych zachowań Razem bezpieczniej im. Władysława Stasiaka na lata 2018-2020 z inicjatywy Komendy Głównej Policji został nagrany spot profilaktyczny o tematyce związanej z zapobieganiem hejtowi wśród dzieci i młodzieży skierowany głównie do rodziców.

Udostępniła: Monika Lulewicz


 

Kochani,

 

ostatnio szperając po różnych stronach natknęłam się przypadkiem na coś wartego uwagi!

"Natuli"- wydawnictwo, magazyn, księgarnia. 

Składnica ciekawych informacji na temat świadomego wychowywania dzieci, integracji rodziny, szeroko pojętej edukacji, obalania stereotypów. Zajrzyjcie, naprawdę warto. 

Poniżej umieszczam jeden z artykułów pani Eweliny Adamczyk.

Czytając- ma się wrażenie jakby rozmawiało się z psychologiem... 

"Jesteś zły", "Co za niedobre dziecko" – o różnicy między nazywaniem dziecka a nazywaniem jego zachowania (dziecisawazne.pl)

Szczerze zachęcam również do zapoznania się z innymi artykułami!

Sama nie mogłam się przez dłuższy czas oderwać od lektury...

Udostępniła: Anna Kuba


Udostępniła: Paulina M.


Każdy z nas chce być jak najlepszym rodzicem. Chce, by jego dziecko wyrosło na kogoś wartościowego, zaradnego, szanującego ludzi. Jak to zrobić? Jak nie popełniać błędów? Jak wychować mądrego małego człowieka? 

Nie ma chyba nikogo, kto choć raz nie walczyłby z takimi wątpliwościami....

Zapraszam do zapoznania się z krótkim filmem pedagoga i psychoterapeuty, p. Beaty Lwowskiej na temat tego wszystkiego, co nas trapi i spędza sen z powiek....

 

PS. Pamiętajcie, rodzic też człowiek :) mamy prawo popełniać błędy!

 Udostępniła: Anna Kuba


 

Zachęcamy Państwa do odwiedzania strony internetowej: https://niestraszki.pzu.pl/

 

Na stronie znajdują się ciekawe filmy, piosenki, audiobooki, gry i zabawy, które zawierają treści edukacyjne dla dzieci. Ale kim są Niestraszki???

Niestraszki to  wesołe stworki, które poprzez zabawę i edukacyjne piosenki uczą dzieci odpowiednich zachowań i wyrabiają w nich pozytywne nawyki.

Audiobooki można odnaleźć także na youtubie i wykorzystać jako  bajeczka przed snem dla dziecka. 
W przedszkolu dzieci słuchają przygód Niestraszków podczas leżakowania lub odpoczynku po obiedzie.

Udostępniła: Paulina J.  


Co z tą GOTOWOŚCIĄ SZKOLNĄ? 

Zapraszam do zapoznania się z artykułem w linku:

<<<Co z tą gotowością szkolną?.pdf

 

                                                                                                                Udostępniła: Anna Kuba


Jak sobie poradzić z histerią u dziecka?

 Histeria u dziecka to wybuchy złości, gniewu, strachu – zaczyna się zwykle płaczem, rzucaniem się na ziemię, wymuszaniem itp., potem następuje głośniejszy płacz, który przez dłuższy czas nie ustaje – dziecko zanosi się! Takie zachowania występują zwykle w „trudniejszych okresach rozwojowych” (bunt dwulatka przy nakazach i zakazach, okres przekory u trzylatka, okres wymuszania u czterolatka itp., próby szantażu w sklepach, by wymusić kupno czegoś, co dziecko chce).

Pomaga zwykle konsekwencja i odwracanie uwagi dziecka na samym początku zdarzenia.  Dziecku należy wyraźnie mówić, że: dziś w sklepie nic nie kupimy dla ciebie. Jeżeli dziecko w sklepie zaczyna się złościć, to po prostu albo przetrzymujemy złość, albo zdecydowanie wychodzimy. Lepiej byłoby umawiać się na kupno jednej rzeczy jeszcze przed wejściem do sklepu itp. Dzieci lubią umawiać się, a taką umowę dotyczącą zachowania można spisać i „dokument” przyczepić magnesem do lodówki!

Histeria w domu występuje najczęściej, gdy dziecko jest głodne, zbyt zmęczone lub śpiące (należy więc tego unikać!) - zdecydowany głos, drobna przekąska (owoc, sok, cukierek itp. – coś, co dostarcza energii) powoduje, że  dziecko „grzecznieje”.
Przy nakazach, zakazach, poleceniach itp., gdy dziecko zaczyna płakać, można odwrócić jego uwagę , kierując ją na jakąś ciekawą rzecz. Można „zlikwidować widownię” – dziecko rzuca się na ziemię, a my oświadczamy, że albo może sobie tu samo poleżeć, albo może posłuchać np. bajki, którą opowiemy dziecku w innym pomieszczeniu.

 

Nie: podnosimy dziecka z podłogi, nie dajemy klapsa, nie tłumaczymy nic, gdy dziecko złości się i histeryzuje - zostawiamy je samo. Gdy się już uspokoi, bierzemy  na kolana (przedtem dziecko samo myje sobie buzię i ręce, pije coś chłodnego), przytulamy i mówimy, że bardzo je kochamy, ale nie lubimy takiego zachowania!
Warto także nauczyć dziecko rozładowywać złość: może uderzać rączkami o kanapę, może drzeć na małe kawałki gazetę tak szybko, jak bardzo jest złe, może skakać na obu nóżkach w górę tak wysoko i mocno, jak mocno jest złe, może narysować złość, smutek itp.

     Zdecydowana, niekarcąca dziecka postawa jest dla niego sygnałem, że dorosły jest autorytetem, obroni, pomoże i poradzi – nie ma się czego bać  i... mimo złości coraz rzadziej dochodzi do histerii.

 

Polecam ciekawą książkę autorstwa  Adele Faber i  Elaine Mazlish

,,Jak mówić, żeby dzieci na słuchały

 Jak słuchać, żeby dzieci do nas mówiły”.

Artykuł zamieściła: Anna Stopczyk


 

Świadomy rodzic to spokojny rodzic :)

co robić z niegrzecznym dzieckiem, spokojny rodzic katarzyna woźniakjak rozmawiać z dzieckiem, co robić z niegrzecznym dzieckiem

Udostępniła: Julia N.


Kochani Rodzice,

wielu z Was przychodzi do nas z nurtującymi Was pytaniami.

Cieszy nas, że zasięgacie u nas wiedzy, że ważne jest dla Was rozumienie co się dzieje z Waszym dzieckiem.

Jesteśmy ludźmi- nie wiemy wszystkiego. 

A jeśli nie wiemy- to szukamy :)

Poniżej podsyłam Wam link do ciekawego artykułu p. Kamili Przykuckiej, 
logopedy z Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej Nr 2 w Bydgoszczy.

Ciekawie opisane jest w nim wszystko to, co warto wiedzieć o rozwoju mowy dzieci.

Zerknijcie, naprawdę warto!

Miłej lektury :)

Anna Kuba


http://www.poradnia.bydgoszcz.pl/index.php/logopedia/44-pytania-na-ktore-najczesciej-odpowiada-logopeda


Aplikacja ProteGO Safe

ProteGo Safe - ProteGo Safe - Portal Gov.pl

Minister Edukacji Narodowej Dariusz Piontkowski oraz Główny Inspektor Sanitarny Jarosław Pinkas poprzez list skierowany do placówek oświatowych, zachęcają rodziców do zainstalowania aplikacji ProteGo Safe.
Narzędzie to pozwala ograniczyć ryzyko rozprzestrzeniania się koronawirusa i wspiera bezpieczny powrót dzieci do szkół i przedszkoli.

Więcej o aplikacji: <<<https://www.gov.pl/web/protegosafe

Udostępniła: Monika Lulewicz


ADAPTACJA W PRZEDSZKOLU - BARDZO WAŻNE ZASADY I PORADY

Zapraszamy do zapoznania się z artykułem  p. Ewy Zielińskiej, która jest doradcą metodycznym oraz wieloletnim nauczycielem wychowania przedszkolnego, autorką podręczników dla nauczycieli i rodziców oraz pomocy do zajęć dla dzieci.

link>>>ADAPTACJA - E. ZIELIŃSKA.pdf

Udostępniła: Monika Lulewicz

Niektóre przedszkolaki mogą mieć problem z powrotem do przedszkola po długiej nieobecności.
Zapraszam do przeczytania bajki terapeutycznej, która może im w tym pomóc.
Bajka została stworzona specjalnie dla bardziej wrażliwych dzieci,
które miewały trudności w adaptacji i wracają do przedszkola po izolacji.

Oto link <<<bajka powrót do przedszkola.pdf

Udostępniła: Monika Lulewicz


Wytyczne epidemiczne Głównego Inspektora Sanitarnego

Prosimy o zapoznanie się z wytycznymi Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia 30 kwietnia 2020r.
dla przedszkoli, oddziałów przedszkolnych w szkole podstawowej i innych form wychowania przedszkolnego
oraz instytucji opieki nad dziećmi w wieku do lat 3.

<<<Wytyczne dla przedszkoli....pdf
 

Komunikat Ministerstwa edukacji Narodowej

Zajęcia opiekuńcze w przedszkolach, oddziałach przedszkolnych w szkołach podstawowych
i innych formach wychowania przedszkolnego

<<<komunikat MEN.pdf

Dyrektor przedszkola Anna Stopczyk

 


 

 

linie-0250

Zaobserwowano, że w różnych miejscach na świecie pszczoły wymierają milionami. Był to wynik kilku czynników. Z jednej strony współczesne rolnictwo - stosowanie ( pestycydów), co prowadzi do problemów z właściwym odżywianiem się pszczół, które nie mają dostępu do tak zróżnicowanego pokarmu, jak powinny.  Pestycydy sprawiają, że pszczoły są osłabione. Ponadto postępujące zmiany klimatu powodują przedwczesne fazy kwitnienia, ciepłe zimy i silne wahania temperatury. Pszczoły, by to wszystko przetrwać, zmuszone są do bardzo dużego wysiłku energetycznego.

Dlaczego pszczoły miodne i inne owady zapylające (trzmiele, murarki, pszczolinki )są tak nam potrzebne?

Prawie 80% wszystkich roślin, zarówno uprawnych, jak i dzikich, jest zapylane przez pszczoły miodne. Gdyby nie ich praca, niemalże wszystkie uprawy momentalnie zniknęłyby z powierzchni ziemi. Jeśli by ich nie było Z tego powodu pszczoły uważane są za trzecie najważniejsze zwierzęta hodowlane, zaraz po krowach i świniach. . Dzięki pszczołom mamy m.in. pomidory, jabłka, maliny, śliwki, porzeczki, czosnek, tymianek, borówki. Istotne jest też to, że pszczoły mają ogromne znaczenie w zapylaniu roślin uprawnych (np. koniczyn, lucerny), które przeznaczane są na paszę zwierząt hodowlanych. Nie mielibyśmy czym wykarmić zwierząt hodowlanych, z których mamy mięso.

Jak pomóc owadom zapylającym?

1. Wystaw wodę jak to zrobiła Gabrysia z siostrzyczką.

Nawet pszczoły bywają spragnione. To bardzo ważne, by te wytrwale pracujące stworzenia były w stanie znaleźć miejsce, w którym będzie dostęp do wody, zwłaszcza, gdy na dworze jest sucho. Nawet jeśli masz bardzo mały balkon lub tylko miejsce na parapecie, możesz wystawić płytką miseczkę z wodą i kamyczkami, aby pszczoły mogły w razie czego się napić. Nawet taka pomoc to duże ułatwienie dla niektórych rodzin pszczelich.

2.Zasadź pszczołom coś do zjedzenia.

Nie jesteś pewny, które rośliny w tym roku zasadzić na działce czy balkonie? Wybierz takie, które są lubiane przez pszczoły i będziesz miał nie tylko ładny balkon , ale przy okazji stworzysz „Kwiatową stołówkę” dla pszczół. Możesz posadzić tymianek, bazylie, a także niektóre gatunki lilii i pelargonii, lawendę, żeniszek, aksamitkę. Dlatego w miastach tworzone są łąki, bo tam pszczoły znajdują najwięcej pokarmu.

3. Podlewaj rośliny na balkonie wieczorem.

Dzięki temu pszczoły i owady zapylające będą mogły zbierać rano suchy pyłek. Kwiaty też skorzystają bo wieczorem woda wolniej paruje.

PSZCZOŁY BĘDĄ CI  WDZIĘCZNE

A TY BĄDŹ WDZIĘCZNY DLA NICH

Udostępniła: Julia Niedźwiecka

linie-0250

Obchody "Święta Flagi"!

KOCHANE DZIECI! DRODZY RODZICE!

2 MAJA OBCHODZIMY „ŚWIĘTO FLAGI”!

Aby uczcić dzisiejsze święto i oddać hołd naszej  Ojczyźnie

zapraszamy najmłodszych do rozwiązania quizu o Polsce, a tych nieco starszych

do obejrzenia prezentacji nt. dziejów naszej ukochanej Ojczyzny!

 

https://view.genial.ly/5ea5ffe7075c7c0dc021516f?fbclid=IwAR2W7M7pyQL--X6LcJPmvoWLdun8S-yRjCl6-5-avtBOgchsNy1A6oe7moU

 

Iwona Romanowska,

Agnieszka Lubicz - Sienicka

linie-0250 

Maria Varia : Szybko, szybko

 

 

Drodzy Rodzice!

Przedstawiam Państwu ofertę edukacyjną mediów publicznych dla najmłodszych widzów:

  • pasmo edukacyjne „Wesoła Nauka” emitowane każdego dnia, od poniedziałku do piątku, na antenie TVP2 o godz. 11:40-12:30. Program jest skierowany do przedszkolaków i dzieci z klas I-III szkoły podstawowej, a także ich rodziców i nauczycieli. W programie trwającym ok. 30 minut dzieci zobaczą  zaskakujące eksperymenty i intrygujące doświadczenia naukowe, a także kreatywne gry i zabawy, propozycje zajęć sportowych, prac twórczych oraz zajęć muzycznych;
  • program „Wielkie Dzieła Małych Rąk” to magazyn tworzony we współpracy z ekspertami Ministerstwa Edukacji Narodowej. Proponuje dzieciom naukę przez zabawę. Program obejmuje elementy matematyki, języka polskiego, przyrody, języków obcych oraz zajęcia ruchowe. Omawiane zagadnienia oparte są na postawie programowej dla uczniów klas 1-3 szkoły podstawowej. Emisja programu o godz. 7:05-8:00 na kanale TVP 2 od poniedziałku do piątku.
  • „Domowe przedszkole” TVP ABC, to oferta dla najmłodszych dzieci
    i ich rodziców; którą również można znaleźć na
    vod.tvp.pl
    .

Udostępniła: Anna Stopczyk

 

 

linie-0250

Netykieta - Czyli o kulturze w sieci :)

      Drodzy Rodzice!

      W obecnych czasach, gdzie Internet pełni znaczącą rolę w naszym codziennym życiu, warto pamiętać o zasadach netykiety. Bezpieczeństwo w Internecie ale i kultura słowa pisanego jest wśród nas bardzo pożądana. Właśnie z tej okazji stworzyłam dla Państwa interaktywną prezentację dotyczącą netykiety. Wspólnie z Panią Iwonką zapraszamy do zapoznania się z poniższym linkiem. :)

https://view.genial.ly/5e9ecb8042b8b70da8f4a2bc/presentation-netykieta-copy?fbclid=IwAR1lJmGpUtBOncw7WzyXwwVKsxe_8uocQUxWQS-nqJ0SPgSmKpLeJ-kkzNs

Agnieszka Lubicz-Sienicka i Iwona Romanowska

linie-0250

Konkurs na ekologiczną zabawkę!

Kochani,

już niedługo Dzień Ziemi.
Ogłaszamy więc eko-konkurs!!

Wspólnie z rodzicami stwórzcie zabawkę z odpadków

(plastikowych butelek, opakowań,
rolek po papierze itp.).

Zróbcie zdjęcie Waszemu dziełu i wyślijcie na adres

grupapoziomki81@gmail.com
z dopiskiem ,,Konkurs na ekologiczną zabawkę'', imieniem i
nazwiskiem dziecka oraz nazwą grupy, do której chodzi :)

Konkurs trwa do 30 kwietnia. Powodzenia!

Julia Niedźwiecka
Anna Kuba

linie-0250

Drodzy Rodzice!

Wszyscy wiemy, jak ważna jest nauka języka angielskiego od najmłodszych lat. To właśnie dzieciom w wieku przedszkolnym najłatwiej idzie nauka języków obcych i nowych słów. W jaki sposób ułatwić i pomóc dziecku w nauce nowego języka? Zapraszamy do zapoznania się z poradami.

Więcej informacji na ten temat znajdziecie Państwo w artykułach:

http://petronews.pl/jak-pomoc-dziecku-nauczyc-sie-skutecznie-jezyka-angielskiego/

http://sp.zpopiekoszow.pl/dokumentacja/pomoc/jak_pomoc_dziecku_w_nauce_obcego.pdf

https://sukcespisanyszminka.pl/5-sposobow-wspierac-swoje-dziecko-nauce-jezyka-obcego/

 

Pozdrawiamy,

p. Magda M. i p. Kasia W.

linie-0250

Drodzy Rodzice,

W tym roku mamy dużo wolnego czasu, jesteśmy całymi rodzinami razem
w domach, więc zapraszamy Was do wspólnych warsztatów plastycznych.
Z okazji zbliżających się Świat Wielkanocnych proponujemy wykonanie własnych ozdób, które z pewnością dodadzą radości w tym trudnym dla wszystkich czasie. Mają Państwo do wyboru wiele propozycji a potrzebne materiały znajdą się
w każdym gospodarstwie domowym.
Powodzenia! Pozdrawiamy

Pani Kasia W. i Pani Magda M.

http://pomyslyplastyczne.blogspot.com/2016/03/wielkanocne-zwierzaczki-z-rolek.html 

 

 

linie-0250

Ciekawostka... :)

Rodzice dzielą się na trzy grupy:

1. Ci, którzy pozwalają dzieciom grać na telefonie.

2. Ci, którzy nie pozwalają grać na telefonie.

3. Ci, którzy pozwalają ale udają, że należą do 2 grupy. :]

W obecnych, skomputeryzowanych czasach nie ma nic złego w grach. Ważne jednak, aby udostępnić dzieciom mądre i kreatywne gry, pod nadzorem rodzicielskim. Zapraszamy do przeczytania artykułu na temat kilku wartościowych gier dla dzieci na telefon. :)

http://www.wkawiarence.pl/logiczne-gry-dla-dzieci-na-telefon/

Pozdrawiamy,

p. Agnieszka i p. Iwonka

linie-0250

Drodzy Rodzice 

Mam nadzieję, że wszyscy jesteśmy zdrowi i dobrze sobie radzimy w zaistniałej sytuacji.
Nie mamy co kryć, że na pewno nie jest nam wszystkim łatwo, a szczególnie dzieciom.
U dzieci mogą pojawiać się różne problemy, których wcześniej nie było.
Poniżej prezentuję link ze strony bajki-zasypianki.pl z "BAJKAMI POMAGAJKAMI", które mogą pomóc naszym dzieciom w przezwyciężaniu problemów poprzez utożsamianie się z bohaterem przeżywającym podobne emocje. Takie bajeczki najlepiej czytać dziecku przed snem, aby wyciszyło swoje myśli i emocje. 

https://bajki-zasypianki.pl/bajki-pomagajki/

Udostępniła: Paulina Jabłońska

 

linie-0250

Drodzy Rodzice,

może ktoś skorzysta i poczyta dzieciom, żeby oswoiły się z sytuacją i stosowały się do pewnych zaleceń. Poniżej link do strony, na której znajduje się do pobrania bajka w formacie pdf.

Miłej lektury życzymy i zdrówka .

https://pleszew.naszemiasto.pl/bajka-dla-dzieci-o-koronawirusie-o-zlym-krolu-i-dobrej/ar/c15-7601795

Udostępniły: Julia Niedźwiecka, Anna Kuba

linie-0250

Drodzy Państwo!

Obecnie znajdujemy się w bardzo trudnej sytuacji. W związku z panującą pandemią nie zawsze wiemy, jak  rozmawiać z dziećmi o koronawirusie.  Zachęcam do zapoznania się z poradami psychologa z Uniwersytetu SWPS  Porady

Udostępniła; Magdalena Łuckiewicz

 

linie-0250

             Kochani Rodzice! 

    Serdecznie zapraszamy do zapoznania się z normami rozwojowymi dziecka w wieku przedszkolnym. W bardzo prosty i przejrzysty sposób dowiedzie się, jakie umiejętności powinno osiągnąć dziecko 3, 4, 5 czy 6-cio letnie. Zapraszamy do krótkiej lektury! :)

https://drive.google.com/file/d/10qviWFQ8cEoYQq8P9ulGjA6ars2_Aw8y/view

Życzymy radosnego dnia! :)

p. Agnieszka i p. Iwonka 

 

linie-0250

GRAFIK DNIA CODZIENNEGO A PROFILAKTYKA WAD POSTAWY

Znakiem naszych obecnych czasów jest burzliwy rozwój cywilizacyjny- rozwój wszechstronny, w wielu dziedzinach. Niestety biologiczne zdolności przystosowawcze ludzkiego organizmu bardzo często są mniejsze niż szybkość zachodzących zmian, a co za tym idzie-wzrasta zachorowalność człowieka na choroby cywilizacyjne. W przypadku dzieci i młodzieży wśród schorzeń cywilizacyjnych na pierwszy plan wysuwają się zaburzenia równowagi oraz wady postawy ciała. Wszechobecny dostęp do zasobów multimedialnych sprawia, że młode pokolenie coraz rzadziej wybiera aktywne spędzanie czasu wolnego na rzecz wielogodzinnego przebywania w pozycji niekorzystnej (pochylonej, nadmiernie obciążającej odcinek szyjny kręgosłupa). Niezwykle ważne jest więc, by już od najmłodszych lat kształtować u dziecka korzystne nawyki, a tym samym przeciwdziałać powstawaniu wad postawy w wieku późniejszym.

Niezależnie od przyczyn wywołujących wady postawy, na co w części przypadków nie mamy wpływu, istnieją czynniki wady nasilające. Szkodliwość wielu z nich można ograniczyć, świadomie dobierając pewne elementy środowiska zewnętrznego.

Głównym mankamentem obecnych czasów jest nadmierne przebywanie w pozycji obciążającej kręgosłup- szczególnie w tej siedzącej. Dzieci przebywają znaczną ilość czasu w szkole siedząc w ławce, później w domu przy odrabianiu lekcji. Nierzadko wybierają również bierne spędzanie czasu wolnego- przed komputerem czy telewizorem, siedząc w czasie zabawy. Ogólne ograniczenie aktywności ruchowej na rzecz siedzącego trybu życia przyczynia się do powstawania wad postawy.

Zajęcia korekcyjne mają szansę przynieść pożądany efekt tylko w połączeniu ze świadomą organizacją warunków życia dziecka w systemie 24-godzinnym, a więc uwzględnienia wszystkich aktywności dziecka i zastosowanie w nich elementów profilaktycznych.

Dość dużą część doby dzieci poświęcają regeneracji sił. Sen dla dzieci młodszych powinien wynosić minimum 10-11godz., natomiast dla starszych- 8godz na dobę. Ważne, by łóżko było twarde, materac nie uginający się, a dziecko miało pod szyją małą poduszkę wypełniającą przestrzeń między barkiem a uchem w pozycji leżenia na boku. Ważne, by po wstaniu pozostań chwilę w łóżku rozciągając mięśnie po śnie.

Ważnym elementem profilaktycznym w wadach postawy jest ruch. Wszechstronnie pojęty ruch. Warto poświęcić ok. 15 min na poranny rozruch, w miarę możliwości na świeżym powietrzu lub przy otwartym oknie. Ruchy powinny być obszerne, przeplatane krótkim przyjmowaniem pozycji skorygowanej. Wprowadzić należy podskoki, biegi, ćwiczenia równoważne.

Dojście do szkoły czy przedszkola to czas, kiedy dzieci niosą ze sobą plecaki bądź plecaczki. Ważne, by miały one dobrze wyregulowane szelki, a ciężar wewnątrz plecaka był równomiernie rozłożony. Zwracać należy uwagę, by nie były zakładane tylko na jedno ramię. Podczas drogi do szkoły czy przedszkola zastosować można elementy zabaw ruchowych urozmaicające spacer (np. naprzemienne chodzenie na palcach/ piętach, chód z elementem równoważnym po krawężnikach angażujący mięśnie stabilizujące kręgosłup- wielodzielny i poprzeczny brzucha). Dzieciom zwracamy uwagę na sposób chodzenia- „nie szuramy” nogami, a unosimy je, krok zaczynamy od pięty.

Pobyt dziecka w szkole to czas kilkugodzinnego siedzenia w ławce. Ważne, by krzesło było dostosowane do wzrostu dziecka. Plecy powinny być oparte o krzesło, nogi na podłożu. Nauczyciel powinien korygować błędnie przyjmowaną postawę: zbytnie pochylanie się do przodu, nierówne siedzenie- np. wysuwanie nogi do przodu, spod stołu, podkładanie nogi pod pupę podczas siedzenia.

Znacznie łatwiej korygować błędną postawę ciała w przedszkolu. Dzieci podczas pobytu w nim mają zapewnioną większą ilość aktywności fizycznej, w tym codzienny pobyt na świeżym powietrzu. Nie są „uwiązane” w ławce na kilka godzin, ich aktywność jest swobodna. Ważne jednak, by nauczyciel zwracał uwagę na sposób siedzenia dziecka podczas zabawy czy prac wykonywanych przy stoliku. Niewskazane jest siedzenie „na żabkę”, ze stopami na zewnątrz, a także siedzenie na jednym boku, ze skrzywieniem kręgosłupa. Dla dzieci mającej skłonność do szpotawości kolan- przeciwwskazaniem jest siad skrzyżny. Podczas prac wykonywanych przy stoliku czy też spożywania posiłków należy zadbać, by dzieci miały krzesła dopasowane wysokością do ich wzrostu i wysokości stołu. Plecy oparte o krzesło, nogi płasko na podłożu. Nauczyciel powinien korygować błędnie przyjmowaną postawę: zbytnie pochylanie się do przodu, nierówne siedzenie- np. wysuwanie nogi do przodu, spod stołu, podkładanie nogi pod pupę podczas siedzenia.

Ćwiczenia śródlekcyjne w szkole mają na celu pobudzenie organizmu, odprężenie dziecka fizycznie i psychicznie, przeciwdziałanie wadom postawy. Warto wtedy rozciągnąć i wzmocnić mięśnie posturalne (grzbietu, pośladków, brzucha, nóg), wykonać kilka ćwiczeń równoważnych. Wskazane są biegi, wymachy ramion (szczególnie w tył), podskoki.

Lekcje wf powinny obejmować większość dzieci z wadami postawy. Dużym błędem jest zwalnianie dzieci z zajęć ruchowych. Wszelkie ćwiczenia ogólnorozwojowe, jak też wytrzymałościowe, wzmacniające mięśnie posturalne mają zbawienny wpływ na rozwój mięśni, a co za tym idzie-korzystnie wpływają na prawidłowy rozwój kręgosłupa. Bardzo ważne jest, by nauczyciel prowadzący posiadał dokładne wytyczne od lekarza, ortopedy, fizjoterapeuty odnośnie wskazań i przeciwwskazań w związku z daną wadą, Lekcje wf powinny więc być połączeniem ogólnego rozwoju dzieci z elementami korekcyjnymi.

Paręnaście lat wcześniej zajęciami dodatkowymi po lekcjach była kilkugodzinna gra z kolegami w piłkę nożną, zabawy w berka, wspinaczka na drzewa, skoki przez gumę. Obecnie dzieci najczęściej decydują się na telewizor, urządzenia multimedialne, zabawę w domu (w pozycji siedzącej). Często zapisywane są przez rodziców na szachy, podstawy programowania, dodatkowe lekcje języków. Nie zmienia to faktu, iż są to kolejne „przesiedziane” godziny. Po paru godzinach w ławce szkolnej, później na zajęciach dodatkowych, po powrocie- przy odrabianiu lekcji-robi się z tego ogromna liczba godzin! Ważne więc, by równoważyć ów stan rzeczy jak największym czasem poświęconym na aktywne zabawy. Warto wprowadzić jako stały punkt wspólne spacery (cała rodziną, z psem), jazdę na rowerze, wchodzenie po schodach zamiast windy, wspólny basen, rolki, zimą- narty czy sanki, lepienie bałwana. Niech aktywności intelektualnej towarzyszy duża aktywność ruchowa.

Zajęcia korekcyjne powinny być prowadzone dwa razy w tygodniu na sali i dwa razy w tygodniu na basenie. W pozostałe dni dziecko powinno ćwiczyć razem z rodzicami bądź rodzeństwem w domu celem wypracowania jeszcze lepszych efektów. Ażeby spełnić owe warunki dziecko musi być maksymalnie odciążone od innych zajęć dodatkowych.

Warto wspomnieć również o obowiązkach domowych, w które włączane są już dzieci małe. Zalecane jest, by od najmłodszych lat edukować je w kwestii dbania o higienę kręgosłupa w czynnościach dnia codziennego. Przede wszystkim warto zaprezentować dzieciom właściwy sposób podnoszenia przedmiotów z podłoża -z ugiętych nóg, wyprostowany kręgosłup, wciągnięty brzuch- nigdy „ciągnąc kręgosłupem”.

Kolejnym elementem codziennego rytmu dnia jest odrabianie lekcji. Wielogodzinna pozycja siedząca bardzo obciąża kręgosłup, warto więc zadbać o minimalizowanie strat z tego tytułu. Ważne, by biurko miało taką wysokość, by przy siedzeniu dziecko opierając się przedramionami o blat stołu miało wyprostowany kręgosłup i barki ustawione poziomo. Krzesło dopasowane do wysokości biurka, całe stopy na podłożu. Absolutnie należy zwrócić uwagę na niewłaściwy sposób siedzenia- plecy zgarbione, zbytnie pochylenie się do przodu, pozycja skręcona (bardziej obciążony jeden pośladek), podpieranie się jedną ręką, pozycje gdzie nogi skierowane są na jeden z boków (obie nogi) przy czym kręgosłup widocznie w drugą stronę. Szczególnie niekorzystne jest również siedzenie z ugiętą nogą włożoną pod pośladek.

Warto wprowadzić również alternatywę dla klasycznego odrabiania lekcji przy biurku. Jeśli pozwala na to charakter pracy domowej- można zmienić sposób jej odrabiania. Wiersza czy tabliczki mnożenia możemy uczyć się np. leżąc tyłem z nogami uniesionymi, opartymi o łóżko. Czytając możemy wzmacniać mięśnie grzbietu przyjmując pozycję leżenia przodem. Przerwy między długotrwałym wysiłkiem intelektualnym powinny być dosyć częste, oparte na krótkiej gimnastyce, najlepiej przy otwartym oknie. Warto zastosować również pozycję niską Klappa celem rozciągnięcia spiętych mięśni.

Ogromnie ważnym elementem przeciwdziałania wadom postawy jest odpowiedni sposób odżywiania i suplementacja Wit. D3 +K2. Dieta dzieci powinna być oparta na produktach pełnowartościowych, nabiale, warzywach i owocach. Nadmierne spożywanie słodyczy, picie gazowanych napojów, przewaga słodkich soków nad wodą prowadzą do otyłości, a ta jest jednym z czynników wpływających na kształtowanie się wad postawy. Warto nie zapominać również o suplementacji, nawet w ciepłe, słoneczne dni by zapobiec zmianom pokrzywiczym.

Dość duża część dzieci z wadami postawy wymaga korektywy przez bardzo długi okres, najczęściej do chwili zakończenia wzrostu kostnego. Fakt ten ów wymaga, by ten długofalowy proces zaplanować świadomie i koniecznie we współpracy z rodziną oraz dzieckiem. „Przyswojenie sobie nawyków higieny pracy i czynnego wypoczynku, konieczność intensywnej pracy nad samym sobą stanowią dla dziecka, a często i dla całej rodziny, trwały dorobek nie tylko o charakterze zdrowotnym, lecz i wychowawczym” (Kutzner-Kozińska M., Olszewska E., Popiel M., Trzcińska D.: Proces korygowania wad postawy, Warszawa 2004, s.132).

 

Podsumowując- profilaktyka wad postawy powinna się więc opierać na wyrabianiu nawyku postawy prawidłowej przy nauce i odpoczynku, czemu pomóc ma zapewnienie odpowiednich warunków pracy (biurko, krzesło, ławka szkolna, oświetlenie). Bardzo istotnym czynnikiem jest prawidłowe odżywianie (szkodliwe jest zarówno niedożywienie jak i przekarmianie). Dziecku należy dostarczać co dzień odpowiednią porcję ruchu, przede wszystkim zabaw i gier ruchowych na świeżym powietrzu. Ograniczeniu ulec powinien siedzący trybu życia i bierny wypoczynek np. oglądanie telewizji, siedzenie przed komputerem itp. Warto nie przeciążać dziecka nauką i pracą, a w jej trakcie proponować krótkie przerwy z elementami zabaw ruchowych i oddechowych, rozciągających mięśnie. Bardzo istotna jest również kwestia miejsca do odpoczynku (dobrane łóżko) oraz zapewnienie odpowiedniej ilości i warunków snu. By wspierać prawidłowe wysklepienie stopy warto zadbać o wygodne, miękkie obuwie, z giętką podeszwą, równocześnie pozwalając stopom poruszać się jak najczęściej boso (po zmiennym podłożu). W razie potrzeby należy stosować ćwiczenia korekcyjne w domu.

 

`Warto pamiętać, iż zapobieganie zjawiskom szkodliwym jest znaczne bardziej skuteczne i ekonomiczne niż zwalczanie ich negatywnych skutków. Zamiast więc zmagać się z dyskomfortem fizycznym i psychicznym jako skutkami wad postawy- warto „zobaczyć, zechcieć, spróbować i robić”.

 

Dużo zdrowia :)

pozdrawiam

Anna Kuba

 

 

Kochani Rodzice!

Sytuacja, w której teraz jesteśmy jest bardzo trudna dla nas dorosłych a co dopiero dla dzieci, które nie wszystko jeszcze rozumieją. Z przedszkola mojego synka przyszedł do mnie mail z fantastyczną książeczka w PDFie pt. ,,Masz tę moc''. Warto przeczytać ją dzieciom, bo pozwoli ona zrozumieć im zaistniałą sytuację. Poniżej link do pliku :)

https://www.wydawnictwoolesiejuk.pl/fileadmin/user_upload/pdf/Koronawirus.pdf

Julia Niedźwiecka

linie-0250

Witajcie Kochani,

dziś zachęcamy do eksperymentowania :) 

http://www.kopernik.org.pl/kopernikwdomu/eksperymentuj-w-domu/

czekamy na zdjęcia :)

p. Ania i p. Julka

sport

Kochani Rodzice,

siedzenie w domu wcale nie musi być nudne... Poruszajcie się wykorzystując  Wasze domy i zwykłe przedmioty codziennego użytku! 

Podsyłamy Wam jako inspirację odnośnik do profilu facebook'owego trenera personalnego, na którym znajdziecie filmiki pokazujące proste ćwiczenia do wykonania w domu z Waszymi dziećmi!

Pamiętajcie, aktywność fizyczna jest bardzo, bardzo ważna, nie zaniedbujmy jej!!

Buziaki i miłych ćwiczeń :) 

https://www.facebook.com/ZdroweSprawneDzieci/

p. Ania i p.Julia

 

 

linie-0250

"Mały Miś w Świecie Wielskiej Literatury"

    Pamiętacie Małego Misia? Na pewno! To właśnie ten pluszowy miś, który odwiedzał Wasze domy i prosił o przeczytanie mu bajek. :) Od początku roku Miś wraz ze swoją Misiową Mamą przygotowują nam szereg zadań do wykonania. Niestety ciągle nie możemy razem z nim bawić się w przedszkolu, realizować tych zadań i zbierać za nie certyfikatów... Nie oznacza to jednak, że Miś o nas zapomniał! od 25 marca na facebook.com rusza Misiowe Przedszkole pod nazwą #MisiowaMama. Zapraszamy do polubienia tej strony i włączania się w misiowe zadania. 

Do szybkiego zobaczenia!

p.Agnieszka i p. Iwonka

linie-0250

Kochani...

Jesteśmy ciągle zmuszeni do trwania w domach... Podpowiadamy Wam z p. Julką kilka fajnych sposobów na miłe spędzenie czasu razem. Wykorzystajcie to, co macie. Cieszcie się ze wspólnych chwil. Choroba- chorobą, na to nie mamy wpływu, ale czas razem jest BEZCENNY... Budujcie Wasze najpiękniejsze wspomnienia!

1. ze zwykłej papierowej taśmy kleimy na podłodze linie- skaczemy w dal, skaczemy nadeptując na linie, omijając je, na jednej nodze, drugiej nodze, obunóż; z rodzeństwem za rękę, u taty na ramionach... 

2. z taśmy papierowej można również stworzyć fantastyczny tor przeszkód (nawet całą infrastrukturę miasta); obklejamy podłogę tworząc parkingi, drogę, ronda, miejsca parkingowe, garaże (pod kwiatem, szafką...)- starajmy się obklejać różne  powierzchnie (bodźce sensoryczne dla dziecka) oraz w różnych płaszczyznach (niech dziecko wodzi rączką z samochodem w górę po kanapie, w dół, po miękkim dywanie i twardej półce)- taśma papierowa naprawdę schodzi bardzo łatwo, a zabawa jest przednia! Tor może służyć nie tylko do jazdy autami- można po nim prowadzić np piłeczkę ping-pongową używając słomki (dmuchając); 

3. pamiętacie Państwo zabawę w klasy? Z taśmy papierowej wyklejamy pola do skakania i do zabawy! 

4. z taśmy można również malować całe obrazy... dajmy dzieciom taśmę i kawałek podłogi. Niech przyklejają ją wg własnego pomysłu- tworzą szkic. Do wypełnienia kolorem można użyć przedmiotów domowych- niech w konturach układają rzeczy danego koloru. Dla bardziej cierpliwych- wypełnienie można zrobić np z makaronów, ziaren kawy... :) Fajnie później razem posprzątać, porozdzielać produkty, przeliczyć, zobaczyć czego jest więcej, czego mniej... 

5. taśma może posłużyć jako fajny tor przeszkód dla dzieci... wykorzystujemy do tego raczej korytarz obklejając taśmę od ściany do ściany na różnych wysokościach (tworząc tor do przejścia); z taśmy można również zrobić sieć pająka (obklejając ściany)- zadaniem dziecka jest rzucanie kuleczkami z gazet tak, by przykleiły się do sieci...

6. z taśmy można zrobić pola do rzucania w które dziecko musi trafić- np. małym misiem, miękką piłeczką... (zmiana rąk, różna odległość, np. do prawego pola tylko misie, do lewego piłki...); rzucać możemy również do koszy na bieliznę, dużych misek... wykorzystujmy to, co mamy w domu! jak rzucać to i zbijać- np. wieżę z plastikowych kubeczków... :)

7. do domowych zabaw fajnie też wykorzystać balony: można z nimi urządzić dyskotekę (tańczyć w parze trzymając balon wskazaną częścią ciała), można je odbijać konkretnymi częściami ciała (np. tylko palcem wskazującym, tylko głową, tylko kolanem...), można je sobie podawać beż użycia dłoni- kolanami, stopami, w prawo-lewo, przedmuchując do siebie...; balony można fantastycznie ozdabiać doklejając do nich elementy, domalowując twarze itd., z wykonanych postaci można przygotować teatr, wystawić sztukę wg własnego pomysłu; balony świetnie nadają się do bezpiecznych sportów domowych: obwiązujemy dwa krzesła sznurkiem i mamy siatkę- gra w siatkówkę gotowa; odwrócony kosz na bieliznę i mamy bramkę do gry w hokeja; 

8. pamiętacie jak robiliśmy bazy? Wystarczą krzesła, koce i zabawa gotowa. Zróbmy z dzieckiem jego własny "dom"; najprostsza zabawa a daje mnóstwo radości... 

9. jedną z najfajniejszych i najprostszych zabaw, które cieszą (a przy okazji uczą dając dużo radości) jest zabawa w "muchy"; przygotowujemy planszę- proponuję  na twardym papierze, najlepiej na ceracie (będzie wielokrotnego użytku)- markerem piszemy na niej litery- w rozsypance, różnej wielkości, do góry nogami, w rogach itd... każdy z uczestników dostaje łapkę na muchy; osoba prowadząca wymienia jakieś słowo- zadaniem uczestników jest wychwycenie pierwszej głoski ; np. samolot- "s", odszukanie jej wzrokiem na planszy i jak najszybsze uderzenie w nią łapką- złapanie "muchy" :) 

10. ciepło-zimno, np. z wykorzystaniem lego... ukrywamy w domu klocki (w różnych miejscach): naprowadzając dzieci muszą je odnaleźć.. w innej wersji szukają same i np. układają z nich coś. Można zaproponować im zabawę, w której muszą ułożyć klocki wg instrukcji-rytmy (np. zielony-żółty-zielony-żółty-zielony-żółty... i kontynuować; duży-mały-zielony-duży-mały-zielony-duży-mały-zielony....) Fajnie do rytmów wykorzystywać różnorodne przedmioty w domu: sztućce, skarpetki, makarony; matematyka jest wszędzie :) 

11. wykorzystując kubki możemy ćwiczyć precyzję: ustawieni w rzędzie przesypujemy sobie kolejno ziarna np. fasoli. tak by ich nie rozsypać... 

12. przygotujcie parę pojemników, kartonów, misek. W każdej umieśćcie karteczkę z konkretną literą; niech dzieci znoszą do nich przedmioty, w których nazwie odnajdą daną literę; zamiast litery można pobawić się tak kolorami, kształtami... przeznaczeniem... np. w tej misce zbieramy wszystko, co się przyda do gotowania... w tej wszystko, z czego można zrobić pracę plastyczną.... zdziwicie się jak dużo pomysłów mają dzieci... a jak już zgromadzicie skarby to można je wykorzystać do dalszej zabawy... kulinarnej, plastycznej, matematycznej... 

I pamiętajcie, bądźcie razem! Wspólnie wszystko jest fajniejsze... :)

Miłej zabawy!

p. Ania i p. Julia

 

 

 

Temat: Dzieci uczą rodziców w domu! - darmowe materiały do nauki w domu

 

Szanowni Państwo,

przez wzgląd na zaistniałą sytuację postanowiliśmy w ramach, objętej honorowym patronatem Ministra Edukacji Narodowej ogólnopolskiej akcji akcji "Dzieci uczą rodziców" przygotować dodatkowe lekcje do domowej nauki dla dzieci i rodziców.  Naszym wspólnym obowiązkiem jest dołożenie wszelkich starań by dzieci ten czas spędziły w domu i wykorzystały go na naukę. Liczba wszystkich lekcji będzie zależna od rozwoju sytuacji. Ale będzie ich minimum 5. 

 

Pierwsze materiały można pobrać pod adresem:

https://crl.org.pl/2020/03/12/dzieci-ucza-rodzicow-w-domu/

Kolejne będą się ukazywać w każdą środę i każdy piątek.

 W imieniu  Pana Dawida Wiejata 

koordynatora ogólnopolskiej akcji edukacyjnej "DzieciUcząRodziców"

Serdecznie zapraszamy

Dyrektor   i  Nauczyciele Ps 81

 

linie-0250

 

WESOŁE ZABAWY W KUCHNI!

DRODZY  RODZICE! Doskonale zdajemy sobie sprawę, jak trudno jest przez cały dzień wymyślać ciekawe zajęcia dla swoich dzieci, które stale potrzebują nowych, bardziej atrakcyjnych doznań. Chcąc Państwu pomóc, serdecznie zapraszamy wszystkich rodziców do przeżycia magicznych przygód kulinarnych ze swoimi „Milusińskimi” we własnej kuchni. Z pewnością będzie to wspaniała i wesoła zabawa, a jednocześnie znakomita okazja do wspólnego odkrywania tajników zdrowego  i racjonalnego odżywiania! Zapraszamy na stronę "Ananasów", gdzie znajdą Państwo kilka przepisów, które przypadną do gustu nie tylko najmłodszym domownikom ale również i tym nieco starszym!!!

Pozdrawiamy serdecznie!!!

Pani Iwonka i Agnieszka

 

linie-0250

PORANKI FREBLOWSKIE DLA DZIECI

DRODZY RODZICE !

    Reagując na bieżącą sytuację w kraju i na świecie, w tym wymagającym czasie musimy być razem, wspierać się pomysłami, działać i inspirować. Proponujemy Państwu, coś co pozwoli choć na chwilę odciążyć  Was i wesprzeć  oraz zainteresować dzieci .

Zapraszamy na:

PORANKI FREBLOWSKIE DLA DZIECI.

Każdego dnia (od poniedziałku do piątku) na   fanpage (https://www.facebook.com/FROEBELpl/) o godzinie 10:00 zapraszamy wszystkie dzieci przed ekrany.

Zajęcia potrwają około 15 minut i będą tak realizowane, że dzieci w wieku przedszkolnym spędzą z nami bardzo fajny czas.

Dodatkowo po zajęciach będziemy udostępniać materiały dla dzieci, rodziców i nauczycieli - przeróżne atrakcyjne materiały do wykonania w domu :)

W imieniu Romana Chojnackiego,doradcy klienta  Foebel.pl Sp.z o.o.

Zapraszamy

Dyrektor i Nauczyciele PS 81

linie-0250

Dla wszystkich wielbicieli mas plastycznych i sensorycznych, kilka przepisów, które można samodzielnie zrobić w domu.

Serdecznie polecam stronkę: 

https://panimonia.pl/2018/01/23/masy-sensoryczne-plastyczne-przepisy/?fbclid=IwAR1y3I4rshA475bspiieCSeMTrW6UYs0_HBzdjPYLp_Ey-GgirmUTIsGLg0

Udostępniła: Julia Niedźwiecka

linie-0250

Zapraszamy wszystkie dzieci do wspólnych zabaw z rodzicami oraz rodzeństwem.

Propozycja nr 1: przepis na masę do malowania palcami, którą można przechowywać przez okres 2 tygodni (załącznik).

Propozycja nr 2: utrwalamy rytmy podczas pobytu na świeżym powietrzu (załącznik). "Cytrynki" pamiętajcie o zachowaniu bezpiecznej odległości od innych spacerowiczów.

Załączniki dostępnie w grupie "Cytrynki"

 

Udostępniła: Magdalena Łuckiewicz

linie-0250

Zdolna rączka - edukacyjne zabawy w domu

    Kochane Dzieci i Drodzy Rodzice! Obecna sytuacja w naszym kraju i na świecie zmusiła nas do pozostania w domu. Wspólnie zadbajmy o to, aby ten czas był dla dzieci atrakcyjny, kreatywny i edukacyjny. :) 

Dzisiejsza propozycja zabaw to trening małej rączki. Przygotowując się do nauki pisania dzieci mają za zadanie wyrobić właściwy nawyk chwytu trójpalcowego, tzw. chwyty pisarskiego. Aby tego dokonały potrzebne jest dobre czucie swojego ciała, odpowiedni nacisk dłoni, współpraca oka z ręką, zachowanie właściwej postawy całego ciała - wszystko to w efekcie końcowym daje nam umiejętność pisania. Pamiętajmy, że umiejętność tą wyrabiany już od pierwszych lat życia dziecka. 

Ponieważ większość z nas zamknięta jest w domu to zasób naszych materiałów jest mocno ograniczony. Jeżeli jednak znajdziecie karton, słomki, sznurowadła, makaron, guziki, kleje i mazaki to zapraszamy do wspólnej zabawy! :) 

❤️ ❤️ ❤️ ----> Szczegółowe zdjęcia z propozycjami zabaw dostępne w grupie "Ananasy" <----  ❤️ ❤️ ❤️

Do szybkiego zobaczenia!

Udostępniła: Agnieszka Lubicz-Sienicka

linie-0250

Zapraszam do wspólnej zabawy

<<<DZIECI KREATYWNIE - ZWIERZĄTKA Z PLASTELINY

udostępniła: Magdalena Łuckiewicz

 

linie-0250

 

 

 

 

Warto wiedzieć! Zasady Bezpieczeństwa w Sieci

Chroń swoją prywatność!

Nie podawaj swoich danych osobowych, takich jak: imię, nazwisko, numer telefonu czy adres domowy.

Zadbaj o swój wizerunek. Jeśli publikujesz w sieci swoje zdjęcia, zadbaj, by widzieli je tylko Twoi znajomi. Nie umieszczaj w sieci zdjęć, które mogą Ci zaszkodzić dziś lub za jakiś czas.

Mów, jeśli coś jest nie tak!

W sytuacji, kiedy ktoś lub coś Cię w internecie zaniepokoi lub wystraszy, koniecznie opowiedz o tym rodzicom lub innej zaufanej osobie dorosłej. Możesz w takiej sytuacji skontaktować się z Telefonem Zaufania dla Dzieci i Młodzieży, dzwoniąc pod bezpłatny numer 116 111.

Nie ufaj osobom poznanym w sieci!

Nigdy nie można w 100% zaufać komuś poznanemu w sieci. Nie spotykaj się z osobami poznanymi w internecie. O propozycjach spotkania od internetowych znajomych informuj rodziców.

Szanuj innych w sieci!

Pamiętaj, by traktować innych z szacunkiem. Swoje zdanie wyrażaj, nie obrażając nikogo. Nie reaguj agresją na agresję.

Korzystaj z umiarem z internetu!

Zbyt długie korzystanie z komputera, tabletu czy smartfona może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i pogorszyć kontakty ze znajomymi.

Udostępniła: Julia Niedźwiecka

linie-0250

 


Ferie w bibliotece 2020

Książnica Podlaska im. Łukasza Górnickiego w Białymstoku zaprasza młodych Czytelników do udziału w zajęciach, zorganizowanych w ramach akcji „Ferie w bibliotece”. W dniach 20.01-02.02.2020 r., w filiach Książnicy Podlaskiej na terenie całego miasta czeka na młodych Czytelników moc atrakcji: warsztaty, zajęcia literackie, plastyczne i teatralne, gry i zabawy, spotkania autorskie, wspólne czytanie książek.

FILIA NR 12

ul. Dojlidy Górne 48

Nazwa wydarzenia: Zimowe przygody Ollego, Franklina i Mikołajka - zajęcia plastyczne, dla których inspirację stanowią opowiadania, których bohaterami są wspomniane postaci. Podczas zajęć dzieci wykonają ilustracje związane z zimą.

Data: 22.01.2020 r., 24.01.2020 r., 29.01.2020 r., 31.01.2020 r., godz. 11.00-13.00.

Miejsce wydarzenia: Filia nr 12 Książnicy Podlaskiej, ul. Dojlidy Górne 48 w Białymstoku

Odbiorcy: dzieci w wieku 6- 9 lat

Szczegóły pod numerem telefonu 85 7419 144

udostępniła : Anna Stopczyk

linie-0250

"Dziecko, które czyta, stanie się dorosłym, który myśli..."

 

 

 

udostępniła: Anna Kuba 

udostępniła: Anna Kuba

udostępniła: Anna Kuba

 

Warszawa, 1 października 2019 r.
 

800 080 222
– rusza całodobowa bezpłatna infolinia
dla dzieci, młodzieży, rodziców i pedagogów


Już od dziś, 1 października 2019 r. działa nowa całodobowa, bezpłatna, ogólnopolska infolinia dla dzieci, młodzieży i ich opiekunów. Pod numerem telefonu 800 080 222 dzieci, młodzież, ale także rodzice, nauczyciele i pedagodzy będą mogli uzyskać profesjonalną pomoc doświadczonych psychologów, pedagogów i prawników.

Pod bezpłatny numer telefonu będzie mogła zadzwonić każda młoda osoba mająca problemy
w domu, w szkole czy też w relacjach rówieśniczych. Jak pokazują statystyki młodzi ludzie coraz częściej zapadają na depresje i nerwice. Wielu z nich pada ofiarą przemocy i agresji – słownej
i fizycznej ze strony rówieśników i dorosłych, są coraz bardziej samotni, często nie mają z kim porozmawiać o swoich problemach. Dzięki nowej infolinii będą mogli skontaktować się
ze specjalistami z
Fundacji 24 godziny na dobę i otrzymać fachowe wsparcie
w najtrudniejszych sytuacjach.

Dynamicznie rozwijający się świat, przemoc w internecie, zmiany społeczne, których
nie rozumieją nawet dorośli, mogą wydawać się przytłaczające dla młodych ludzi.
Wiele negatywnych zjawisk społecznych – cyberprzemoc, zaburzenia odżywiania, zażywanie substancji psychoaktywnych, samookaleczanie to całkiem realne problemy, które wymagają interwencji specjalisty. Konsultanci ITAKI są gotowi do świadczenia pomocy nawet
w najtrudniejszych sytuacjach. Każda osoba potrzebująca pomocy będzie mogła zgłosić się
po wsparcie.

W ramach działań infolinii pracownicy Fundacji świadczą również wsparcie osobom dorosłym, opiekunom i nauczycielom, którzy mają problemy z dorastającymi dziećmi.

Wszystkie działania są realizowane bezpłatnie i anonimowo. Specjaliści Fundacji ITAKA
to doświadczeni psychologowie, pedagodzy i prawnicy, którzy udzielają porad zarówno przez telefon, czat jak i e-mail. Pełen wykaz dyżurów można znaleźć na oficjalnej stronie projektu: www.liniadzieciom.pl

Nowy numer telefonu został uruchomiony na zlecenie Ministerstwa Edukacji Narodowej
ze środków z Narodowego Programu Zdrowia. Realizatorem części projektu na uruchomienie linii pomocowej jest Fundacja ITAKA – Centrum Poszukiwań Ludzi Zaginionych, która wygrała konkurs ogłoszony przez ministerstwo edukacji. Więcej na temat wyników konkursu na stronie internetowej MEN.

Departament Informacji i Promocji
Ministerstwo Edukacji Narodowej
 udostępniła: Anna Stopczyk

 

linie-0250

 

Jak co roku Ministerstwo Edukacji Narodowej  poleca strony internetowe poświęcone bezpiecznemu wypoczynkowi. Są to m.in.:

  1. Serwis bezpiecznyautobus.gov.pl – wpisując numer rejestracyjny pojazdu, rodzice otrzymają bezpłatną informację, czy autokar, który zawiezie dziecko na wakacje, ma aktualne badania techniczne i polisę ubezpieczeniową.
  2. System powiadamiania ratunkowego. Serwis Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji. https://www.gov.pl/web/mswia/system-powiadamiania-ratunkowegoTo numer alarmowy, bezpłatny i dostępny na terenie całej Unii Europejskiej, zarówno dla telefonów stacjonarnych, jak i komórkowych. Numer alarmowy 112 można wybrać w telefonie nieposiadającym karty SIM.
  3. Informacje dla podróżujących. Strona internetowa Ministerstwa Spraw Zagranicznychhttps://www.gov.pl/web/dyplomacja/informacje-dla-podrozujacych/.  W serwisie znajdują się informacje dla podróżujących przygotowane przez polskie placówki dyplomatyczne we współpracy z MSZ. W profilach krajów można znaleźć informacje i ostrzeżenia dla podróżujących.
  4. Rejestracja wyjazdu za granicę przez bezpłatny serwis „Odyseusz”,https://odyseusz.msz.gov.pl/. Dzięki rejestracji służby konsularne będą wiedziały o pobycie osoby na terenie danego państwa i w razie konieczności będą mogły podjąć szybki kontakt czy odpowiednią pomoc.
  5. Mapa kąpielisk. Główny Inspektor Sanitarny opracował mapę, na którą nanoszone są aktualne informacje o stanie kąpielisk w całym kraju. Warto śledzić na bieżąco informacje na stronie https://sk.gis.gov.pl/index.php/kapieliska/mapa.

udostępniła: Anna Stopczyk

 

 

 

linie-0250

 

udostępniła: Monika Lulewicz

 

Poradnik adaptacyjny dla rodziców

 

  1. Przedszkole to dla Twojego dziecka miejsce codziennego aktywnego rozwoju.
  2. Dziecko będzie czuć się dobrze w miejscu, do którego rodzic ma pełne zaufanie.
  3. Jeśli powtarzasz dziecku, że musi być dzielne, a sama/sam nerwowo ściskasz jego dłoń podczas rozstania, przekazujesz mu informację, że powinno się bać nowego miejsca.
  4. Rozmawiaj z innymi rodzicami – każdy z nas ma lub miał podobne obawy i wątpliwości. W grupie łatwiej je rozwiać.
  5. Koncentruj się na tym, co dla dziecka było przyjemne w ciągu dnia. Płacz podczas rozstania pomiń milczeniem.
  6. Już w okresie wakacyjnym baw się z pociechą w przedszkole – zachowania przepracowane na misiach i lalkach pomogą jej odnaleźć się w grupie rówieśniczej.
  7. Rozmawiaj każdego dnia z wychowawcą dziecka – bliski kontakt z nim to gwarancja Twojego spokoju i pełnej szczerości w sprawie zachowania malucha.  

udostępniła : Anna Stopczyk

 

Szerzej temat adaptacji dziecka w przedszkolu porusza artykuł

Fundacji "Dajemy Dzieciom Siłę"

https://fdds.pl/baza_wiedzy/adaptacja-dziecka-przedszkola/

Serdecznie zapraszamy do zapoznania się z nim.

                                                                                                            udostępniła: Anna Kuba

 

linie-0250

 

,,GADKI czyli proste rozmowy na trudne tematy''

    Według badań co piąte dziecko w Europie doświadczyło wykorzystywania seksualnego. Ocenia się, że w zdecydowanej większości przypadków dziecko znało sprawcę i ufało mu. Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę, realizuje kampanię „Gadki, czyli proste rozmowy na trudne tematy”.

    Głównym adresatem kampanii są rodzice, którzy w naturalny i przyjazny sposób mają edukować dzieci, jak unikać zagrożeń związanych z wykorzystywaniem seksualnym, wplatając ten temat w codzienne, proste rozmowy z dziećmi. Przekaz kampanii opiera się na tzw. zasadzie GADKI – kilku wskazówkach, które pomogą dziecku ochronić się przed wykorzystywaniem.

  • G – gdy mówisz „nie”, to znaczy „nie”
  • A – alarmuj, gdy potrzebujesz pomocy
  • D – dobrze zrobisz, mówiąc o tajemnicach, które Cię niepokoją
  • K – koniecznie pamiętaj, że Twoje ciało należy do Ciebie
  • I – intymne części ciała są szczególnie chronione

    Serdecznie zachęcamy Państwa do odwiedzenia strony http://www.gadki.fdn.pl na której znajdziecie Państwo poradnik, broszurę i wszelkie materiały potrzebne do rozmowy z dzieckiem na tak trudny i ważny temat jakim jest ochrona przed wykorzystywaniem seksualnym. Warto też zapoznać dzieci z filmem animowanym przygotowanym przez Fundację Dajemy Dzieciom Siłę - ,,GADKI z psem''.

udostępniły: Julia Niedźwiecka i Anna Kuba

udostępniły: Anna Kuba i Julia Niedźwiecka 

 

Kochani Rodzice...

Wszystkich nas dotykają trudne sytuacje z naszymi dziećmi. 
Wszyscy nieraz czuliśmy się zdenerwowani, wyprowadzeni z równowagi,
poirytowani. Często pojawia się wtedy KRZYK. Ale czy to wyjście....? 
Co zamiast krzyku? - zapraszamy do zapoznania się z artykułem 
p. Patrycji Malickiej (Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę).

Zapraszamy do lektury i mamy nadzieję, że okaże się pomocna :) 

Dużo cierpliwości! :) 
Anna Kuba, Julia Niedźwiecka

https://fdds.pl/baza_wiedzy/zamiast-krzyku-mowic-dziecka-aby-nas-sluchalo/

 

 

udostępniła: Anna Kuba

udostępniła: Anna Kuba 

 

 

udostępniła: Anna Kuba

 

 

Kochani Rodzice,

nasze dzieci coraz częściej korzystają z zasobów Internetu.

Podsyłamy Państwu ciekawy artykuł na temat 

bezpieczeństwa dzieci w sieci.

Warto uczulić nasze maluchy na co powinny uważać.

https://fdds.pl/baza_wiedzy/bezpieczenstwo-dziecka-sieci

Jednocześnie zachęcamy do zapoznania się ze stroną 

https://sieciaki.pl

Sieciaki.pl to projekt edukacyjny prowadzony przez Fundację Dajemy Dzieciom Siłę,

który ma na celu edukację dzieci w zakresie bezpieczeństwa w Internecie.

Serdecznie polecamy!

Anna Kuba i Julia Niedźwiecka 

udostępniła : Anna Kuba 

udostępniła : Anna Kuba 

udostępniła : Anna Kuba 

 

udostępniła : Anna Kuba 

udostępniła: Monika Lulewicz linie-0250

udostępniła: Monika Lulewicz linie-0250

                                                                                                                udostępniła: Anna Kuba

linie-0250

LIST MINISTER EDUKACJI NARODOWEJ - ANNY ZALEWSKIEJ 

W poczuciu troski o zdrowie dzieci, zwracamy się do Państwa z gorącym apelem o docenienie wagi problemu,
jakim jest zapewnienie bezpieczeństwa dzieciom przed skutkami chorób zakaźnych.

< <<więcej/ Zapewnienie bezpieczeństwa dzieciom przed skutkami chorób zakaźnych

linie-0250

 

 

 

                                                                                                                      udostępniła:  Anna Kuba

                                                                                                              udostępniła:  Anna Kuba

 udostępniła: Anna Kuba

                                                                                                  udostępniła:  Anna Kuba

APEL DZIECKA DO RODZICA

("Jak wychować przedszkolaka?" Anna Jankowska)

  • nie karć mnie i nie krytykuj w obecności innych osób- dzieci lub dorosłych. Lepiej reaguję na spokojną rozmowę niż na krzyki. Wiem, co to znaczy dyskretna rozmowa i doceniam, kiedy stosujesz ją w miejscach publicznych;
  • niespełnione obietnice bolą bardziej niż klapsy i dłużej pozostają w pamięci;
  • pozwól mi próbować sił i przekraczać granice, ale nie spełniaj wszystkich zachcianek. Mam je po to, by cię sprawdzić, a nie z prawdziwej chęci posiadania;
  • pomóż mi w wyrabianiu dobrych nawyków. Dawaj przykład, pokazuj;
  • potrzebuję swobody w poznawaniu świata. Najszybciej uczę się przez eksperymenty. Pozwól mi na nie mimo tego, że czasem są brudne czy hałaśliwe;
  • kiedy upadnę-płaczę, ale to nie znaczy, że chcę być zawsze prowadzony za rękę. Bolesne doświadczenia są mi potrzebne do prawidłowego rozwoju;
  • znajduj czas na wspólne rozmowy. Szukaj odpowiedzi na trudne pytania, które stawiam z chęci poznania świata. Jeśli przestaniesz na nie odpowiadać- poszukam odpowiedzi gdzie indziej, a nasz kontakt po prostu się urwie;
  • krótkie polecenia działają na mnie lepiej niż gderanie, które puszczam mimo uszu, miło się do ciebie uśmiechając i przytakując;
  • jeśli nie będziesz wobec mnie stanowczy-wejdę ci na głowę. Tobie będzie niewygodnie, a ja nie będę się tam czuł bezpiecznie. Wolę stąpać pewnie po ziemi, musisz mnie tylko czasem na nią sprowadzić;
  • jestem już przedszkolakiem, a nie dzidziusiem. Nie musisz mnie wyręczać w samoobsłudze i obowiązkach domowych. Kiedy to robisz, czuję, że nic nie potrafię i nie chce mi się próbować;
  • pokaż mi, że rodzice także bywają omylni. Nie potrzebuję ideału, ale prawdziwego wzoru do naśladowania;
  • czasami zdarza mi się miewać humory tylko po to, by przyciągnąć twoją uwagę. Nie przejmuj się nimi zbytnio, bo nie każdy ból brzucha wymaga wezwania pogotowia. Czasem najlepszym lekarstwem jest przytulenie i rozmowa;
  • pamiętaj zawsze, że rośniemy razem. Nawet jeśli wydaje ci się, że masz to już za sobą. Często widzę, że czasem trudno dotrzymać ci kroku i wciąż uważasz mnie za malca, który niewiele rozumie, słyszy i widzi;
  • kochaj mnie takiego, jakim jestem, akceptuj charakter, wygląd, upodobania i emocje, z którymi czasem słabo sobie radzę;
  • nie musisz być moim kolegą, bym cię szanował. Kolegów mam w przedszkolu, w domu potrzebuję rodzica i opiekuna;
  • ty jesteś rodzicem, a ja dzieckiem. Nigdy na odwrót. Mam prawo nie rozumieć dorosłych problemów twojego świata. Nie obarczaj mnie nimi... 

                                                                                                                udostępniła: Anna Kuba

 

                                                                                               udostępniła:  Anna Kuba

POLECAMY UWADZE CENNE ARTYKUŁY


IDZIEMY DO PRZEDSZKOLA! ADAPTACJA - JAK JĄ PRZETRWAĆ?
Idziemy-do-przedszkola-adaptacja-jak-ja-przetrwać.html


"KOCHAM NIE BIJĘ! Co zamiast bicia?"
http://kochamniebije.pl/Instead.aspx

"Przemoc w grach komputerowych-wpływ na rozwój dziecka"
http://www.edukacja.edux.pl/p-1280-pedagogizacja-rodzicow-przemoc-w-grach.php

"Kiedy dziecko wszystko wymusza płaczem"
http://jejdziecko.pl/wymuszanie

"Jak mądrze reagować na ataki histerii?"
www.kobieta.pl/dziecko/wychowanie/jak - mądrze - reagować - na - ataki - histerii/

 

 

Adaptacja dziecka w grupie przedszkolnej – rady dla rodziców

 

 

  1. Adaptacja dziecka do przedszkola może być dla niego trudnym doświadczeniem. Dotychczas przebywało pod opieką rodziców, teraz znalazło się wśród obcych osób, w dużej grupie rówieśników. Obawa przed rozłąką i nieznanym mogą spowodować pojawienie się u niego różnych uczuć: lęku, zagubienia, strachu, złości, smutku. Trzeba pamiętać, że takie odczucia są u dziecka jak najbardziej naturalne, i należy dać maluchowi czas na przystosowanie się do nowej sytuacji.
  2. Ważne jest nastawienie rodziców do pójścia dziecka do przedszkola, ich stosunek do samej placówki (zwłaszcza jeśli dotyczy to zmiany na inną) i wychowawców. Jeśli będzie on pozytywny, wówczas dziecko poczuje się bezpieczniej, będzie wiedziało, że rodzice akceptują przedszkole, i jemu też wyda się ono miejscem bardziej przyjaznym niż w przypadku, gdy rodzice okazują negatywne odczucia wobec placówki i kadry nauczycielskiej.
  3. Przygotowując dziecko do pójścia do przedszkola, rodzice powinni starać się wcześniej zmniejszyć zależność emocjonalną między sobą a maluchem, np. częściej i na dłużej zostawiać pociechę pod opieką innych osób (babci, dziadka, wujka czy cioci).
  4. Należy szanować uczucia dziecka, zwłaszcza jeśli nastąpiła zmiana przedszkola. Maluch może mieć trudności z zaakceptowaniem tej zmiany, trzeba dać mu czas na oswojenie się z nową sytuacją, wspierać go. Warto dużo z nim rozmawiać i wyjaśnić powody zmiany placówki.
  5. Jeżeli to możliwe, dobrze jest posłać dziecko do nowego przedszkola lub przenieść do innej placówki od początku roku szkolnego. Istnieje wtedy szansa, że w grupie znajdą się też inne nowe przedszkolaki i maluch nie będzie czuł się wyobcowany.
  6. Jeżeli rodzice postanowili przenieść dziecko do innej placówki, to muszą być konsekwentni w podjętej decyzji. Nie wolno obiecywać maluchowi, że jeśli mu się nie spodoba, to wróci do dawnego przedszkola. Podjęta decyzja powinna być ostateczna, by dziecko miało jasność sytuacji.
  7. Ważnym zadaniem dla rodziców jest nauczenie pociechy jak największej samodzielności, m.in. w załatwianiu potrzeb fizjologicznych, spożywaniu posiłków, rozbieraniu się i ubieraniu. Dziecko nie jest wtedy skazane na ciągłe proszenie o pomoc nauczyciela, czuje, że samo dużo potrafi, co wzmacnia jego poczucie sprawstwa i bezpieczeństwa. Warto okazywać radość z każdego przejawu samodzielności u malucha i chwalić go za to.
  8. Dobrze jest wcześniej przyzwyczajać pociechę do kontaktów z innymi dziećmi, zwłaszcza z grupami dziecięcymi. Można np. uczęszczać do klubu malucha na zajęcia przedprzedszkolne albo odwiedzać place zabaw. Dziecko ma wówczas okazję pobyć w większej grupie rówieśniczej, uczyć się współdziałania, doświadczyć wspólnych zabaw, czekania na swoją kolej itp.
  9. Można też wcześniej przyzwyczajać dziecko do rytmu dnia przedszkolnego, np. planując posiłki czy drzemkę w domu w tych samych godzinach co w przedszkolu.
  10. Pomocne okażą się książeczki dla dzieci o tematyce związanej z pójściem do przedszkola lub bajki terapeutyczne, jeżeli malucha czeka zmiana placówki – warto czytać je dziecku wcześniej. Rodzice mogą też opowiadać, jak to było, gdy sami uczęszczali do przedszkola, i zachęcać malucha do zadawania pytań, wyrażania swoich uczuć czy wątpliwości związanych z nową sytuacją. Trzeba go zapewniać, że z każdym problemem może się zwrócić do rodziców, którzy rozumieją jego emocje. Nie wolno krytykować dziecka za to, że odczuwa lęk przed przedszkolem, należy okazywać wsparcie i wyrozumiałość.
  11. Rodzice muszą być konsekwentni w słowach i czynach, nie mogą zmieniać zdania. Powinni wspierać dziecko w jego działaniach, zwłaszcza samoobsługowych, stawiać wymagania, zachęcać do kontynuowania rozpoczętej czynności i chwalić za wysiłek.
  12. Nigdy nie wolno wychodzić z placówki bez pożegnania ani uciekać ukradkiem. Dziecko musi widzieć, że rodzic wychodzi, i wiedzieć, o której po nie wróci.
  13. Należy żegnać się z dzieckiem w szatni krótko, bez przeciągania, gdyż maluchowi jest wtedy trudniej się rozstać.
  14. Jeśli jedno z rodziców bardziej przeżywa rozstanie z dzieckiem, wówczas na początku do przedszkola może je odprowadzać drugi z opiekunów.
  15. Nie należy ulegać dziecku, gdy płaczem lub krzykiem chce wymusić na nas powrót do domu. Jeśli rodzic raz ustąpi, maluch będzie próbował ponownie wykorzystać sprawdzone metody.
  16. Nie wolno okazywać dziecku swojego zdenerwowania, lęku czy smutku. Trzeba pokazać maluchowi radość z faktu, że idzie do przedszkola, pożegnać go i powitać z uśmiechem.
  17. Jeśli dziecku będzie raźniej, może zabrać z domu ulubioną przytulankę – maskotkę, kocyk, poduszkę, coś, z czym jest emocjonalnie związane. Będzie się czuło bezpieczniej, mając przy sobie ulubioną rzecz z domu.
  18. Rodzice powinni zarezerwować więcej czasu na odprowadzenie dziecka do przedszkola, aby nie robić tego w pośpiechu, by maluchowi nie udzieliło się ich zdenerwowanie.
  19. Należy dotrzymywać słowa, zwłaszcza dotyczącego pory odebrania malucha z placówki. Rodzice powinni punktualnie zjawić się w przedszkolu, dziecko na nich czeka. Niedotrzymanie słowa może osłabić jego zaufanie do opiekunów.
  20. Dobrze, jeśli dziecko może regularnie uczęszczać do przedszkola (jeśli nie choruje). Jest to ważne ze względu na realizowany program dydaktyczny oraz zachowanie ciągłości kontaktów z rówieśnikami i nauczycielem. Długie nieobecności powodują trudności z przyswajaniem wiedzy, poza tym maluch musi na nowo odbudowywać kontakty koleżeńskie.
  21. Nie należy zmuszać dziecka do opowiadania, jak minął mu dzień w przedszkolu, zwłaszcza zaraz po wyjściu z placówki. Maluch może potrzebować czasu, by samemu zacząć opowiadać o nowym miejscu.
  22. Ważne, by rodzice brali udział w uroczystościach przedszkolnych. Dzięki temu dziecko wie, że przedszkole to miejsce ważne zarówno dla niego, jak i jego rodziców.
  23. Trzeba pamiętać o uczestniczeniu w zebraniach, ponieważ dotyczą one ważnych kwestii z zakresu funkcjonowania dziecka oraz grupy przedszkolnej.
  24. Jeżeli rodzice zauważą, że ich dziecko przeżywa trudności, jest smutne lub agresywne, powinni porozmawiać z nauczycielem. Wspólnie łatwiej rozwiązać problemy wychowawcze, pomóc maluchowi w kłopotliwych sytuacjach.
  25. Warto uczęszczać na „drzwi otwarte” i zajęcia adaptacyjne w placówce. Jeśli dziecko dołącza do grupy przedszkolnej w ciągu roku szkolnego, dobrze jest wcześniej zaznajomić je z nowym miejscem. Dyrekcja organizuje uroczystości, na które mogą przyjść rodzice z dzieckiem, można odwiedzić przedszkolny plac zabaw w czasie, gdy przebywają na nim dzieci – to wszystko ma pomóc maluchowi poznać nowe miejsce, nowych nauczycieli, nowe dzieci, oswoić się z nową sytuacją, dać poczucie bezpieczeństwa.
  26. Nie należy podejmować pochopnej decyzji o wypisaniu dziecka z przedszkola, jeśli adaptacja przedłuża się i występują trudności. Warto najpierw skontaktować się z nauczycielem i dyrekcją w celu wyjaśnienia problemu oraz podjęcia wspólnych prób pomocy dziecku.

    Artykuł zamieściła: Anna Stopczyk


 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


linie-0250

linie-0127

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


ilość odwiedzin: [[licznik]] , aktualnie oglądających: [[online]]